Jak się pisze „pójść”? Poprawna pisownia
Poprawnie: „pójść” (nie „pujść”). Piszemy przez „ó”.
-
1Wprowadź dane
Wpisz treść, wklej tekst lub załaduj plik z dysku. -
2Kliknij przycisk
Narzędzie natychmiast przetworzy Twoje dane w przeglądarce. -
3Pobierz wynik
Skopiuj gotowy tekst lub zapisz plik na urządzeniu.
return "Wynik gotowy w 0.1s";
}
Sprawdź pisownię: pójść
Wpisz słowo albo całe pytanie, np. pójść czy pujść — werdykt pojawia się od razu.
Formy i ich pisownia
| Forma | Ocena | Uwaga |
|---|---|---|
| pójść | ✓ poprawnie | piszemy przez „ó” — „pójść”, nie „pujść”. |
| pujść | ✗ błędnie | Poprawnie: „pójść”. |
| pujśc | ✗ błędnie | Poprawnie: „pójść”. |
Najczęstsze pytania — krótkie odpowiedzi
| Pytanie | Odpowiedź |
|---|---|
| pójść czy pujść? | Poprawnie: „pójść”. Bezokolicznik „pójść” piszemy przez „ó”. |
Reguła
Bezokolicznik „pójść” piszemy przez „ó”.
Dlaczego tak?
„Pójść” zapisujemy przez „ó”. Zapis przez „u” („pujść”) jest błędem. Pomaga skojarzenie z rzeczownikiem odczasownikowym „pójście” oraz z czasownikiem „iść”, od którego „pójść” pochodzi przez dodanie przedrostka „po-”.
Przykłady użycia
- Chcę pójść do kina.
- Musimy pójść po zakupy.
Poprawna forma
Forma błędna
Rodzaj błędu
Przykłady użycia
Sprawdź też inne hasła
Oceń to narzędzie:
Powiązane narzędzia
Inne narzędzia, które mogą Ci się przydaćJak się pisze: „pójść” czy „pujść”? Poprawna forma ortograficzna
Jedyną poprawną formą bezokolicznika jest „pójść” — przez „ó”. Zapis przez „u” („pujść”) jest błędem ortograficznym.
Czasownik „pójść” oznacza „udać się dokądś pieszo lub w ogóle się przemieścić”.
Reguła gramatyczna
„Pójść” zapisujemy przez „ó”. Pomaga skojarzenie z rzeczownikiem odczasownikowym „pójście” oraz z czasownikiem podstawowym „iść”, od którego „pójść” pochodzi przez dodanie przedrostka „po-”.
Tabela porównawcza
| Poprawnie | Błędnie | Przykład |
|---|---|---|
| pójść | pujść, pujśc | Chcę pójść do kina. |
| pójście | pujście | Zdecydował się na pójście do lekarza. |
| wyjść | wyjśc | Musiał wyjść wcześniej. |
Przykłady użycia
- Chcę pójść do kina w ten weekend.
- Musimy pójść po zakupy przed obiadem.
- Postanowił pójść na studia zaoczne.
- Czy możemy pójść razem na spacer?
Jak zapamiętać?
Skojarz z czasownikiem podstawowym „iść” — „pójść” to jego forma dokonana z przedrostkiem „po-”, a „ó” zachowuje się konsekwentnie w obu powiązanych formach: „pójść” i „pójście”.
Na jakiej zasadzie opiera się zapis „pójść”
Pisownia „ó” w tym czasowniku nie wynika z wymowy, lecz z wymiany głosek w obrębie form pokrewnych. Podstawowa zasada mówi, że „ó” piszemy wtedy, gdy w innych formach tego samego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych pojawia się „o”, „e” albo „a”. W przypadku „pójść” taka wymiana zachodzi i jest wyraźnie widoczna: bezokolicznik ma „ó”, a formy czasu przeszłego mają „o” — poszedł, poszła, poszli, poszło.
Druga część mechanizmu to budowa słowotwórcza. „Pójść” powstało z przedrostka „po-” i czasownika „iść”. W wymowie połączenie samogłoski przedrostka z początkiem czasownika zlało się w jeden dźwięk [u], ale ortografia utrwaliła w tym miejscu „ó”, a nie „u”. Dlatego zapis „pujść” jest błędny mimo zgodności z tym, co słyszymy — pisownia jest tu świadectwem historii wyrazu, a nie prostym zapisem dźwięku.
Ten sam wzorzec działa w innych czasownikach z tej rodziny: „dojść” — doszedł, „przyjść” — przyszedł. Warto też zauważyć, że „ó” utrzymuje się w całej odmianie (pójdę, pójdziesz, pójdzie) oraz w rzeczowniku odczasownikowym „pójście”. Zasady nie należy jednak przenosić mechanicznie na czasowniki pisane inaczej, np. „ujść” albo „wyjść”.
Jak krok po kroku sprawdzić pisownię „pójść”
- Zapisujesz zdanie i zatrzymujesz się na wyrazie, który budzi wątpliwość, na przykład: „Muszę pójść do urzędu.”
- Wyodrębniasz sam czasownik i zapisujesz obie wersje do sprawdzenia: „pójść” oraz „pujść”.
- Szukasz formy pokrewnej, w której zamiast „ó” może wystąpić „o”. Najprościej utworzyć czas przeszły: poszedł, poszła, poszli.
- Porównujesz obie formy: w „poszedł” jest „o”, więc w bezokoliczniku musi być „ó”. Wersja „pujść” nie ma takiego potwierdzenia.
- Kontrolnie sprawdzasz czas przyszły: pójdę, pójdziesz, pójdzie — wszędzie powtarza się „ó”.
- Zapisujesz zdanie w poprawnej wersji: „Muszę pójść do urzędu.”, a formę „pujść” odrzucasz jako błędną.
Tabela referencyjna form czasownika „pójść”
| Forma | Zapis poprawny | Komentarz |
|---|---|---|
| Bezokolicznik | pójść | „ó” w miejscu, w którym w innych formach pojawia się „o” |
| Czas przyszły | pójdę, pójdziesz, pójdzie | „ó” zachowane we wszystkich osobach |
| Czas przeszły | poszedł, poszła, poszli | tu występuje „o”, co potwierdza pisownię bezokolicznika |
| Rzeczownik odczasownikowy | pójście | ta sama litera w wyrazie pokrewnym |
| Czasownik z przedrostkiem do- | dojść, doszedł | identyczny wzorzec wymiany „ó” na „o” |
| Czasownik z przedrostkiem przy- | przyjść, przyszedł | identyczny wzorzec wymiany „ó” na „o” |
| Forma błędna | pujść | brak podstawy w wymianie „ó” na „o” |
Praktyczne wskazówki, jak nie pomylić „ó” z „u”
- Kieruj się wymianą, nie słuchem — „ó” i „u” brzmią identycznie, więc ocena „na ucho” zawsze zawodzi. Rozstrzyga dopiero porównanie z formą pokrewną.
- Zawsze twórz czas przeszły — to najszybszy test. Jeśli pojawia się „o” (poszedł, poszła), w bezokoliczniku zapisujesz „ó”.
- Sprawdzaj całą rodzinę wyrazu — obecność „ó” w „pójście” oraz w „dojść” i „przyjść” dodatkowo potwierdza wybór właściwej litery.
- Uważaj na autokorektę i dyktowanie głosowe — te mechanizmy działają na wymowie, więc mogą podsunąć „pujść”. Po wstawieniu tekstu przejrzyj takie miejsca ręcznie.
- Nie przenoś wzoru mechanicznie — podobnie brzmiące czasowniki, jak „ujść” czy „wyjść”, zapisuje się inaczej. Każdy wyraz sprawdzaj osobno.
Czego ta strona nie rozstrzyga
- Wymowa nie daje odpowiedzi — strona nie pomoże, jeśli próbujesz rozstrzygnąć pisownię wyłącznie na podstawie tego, jak słowo brzmi. Bez odwołania do form pokrewnych nie ma tu żadnej wskazówki.
- Brak analizy całego zdania — podany jest wzorzec dla samego hasła „pójść”. Strona nie sprawdzi, czy w Twoim tekście właściwie dobrano formę ani czy czasownik pasuje do reszty wypowiedzi.
- Formy potoczne i gwarowe — zapis „pujść” pojawia się w mowie nieformalnej i w zapisach internetowych, ale polska norma wzorcowa go nie uznaje i taki tekst zostanie uznany za błędny.
- Wyrazy podobne, ale pisane inaczej — „ujść”, „wyjść” czy „wejść” nie zawierają „ó”. Uogólnianie reguły z „pójść” na wszystkie czasowniki ruchu prowadzi do nowych błędów.
Często zadawane pytania (FAQ)
Jak odmienia się „pójść” w czasie przyszłym?
Odmiana: pójdę, pójdziesz, pójdzie, pójdziemy, pójdziecie, pójdą — „ó” zachowuje się we wszystkich formach.
Czym różni się „pójść” od „iść”?
„Iść” to czasownik niedokonany (czynność w trakcie), a „pójść” to forma dokonana oznaczająca jednorazowe rozpoczęcie ruchu w określonym kierunku.
Jakie są synonimy „pójść”?
Można je zastąpić przez: udać się, ruszyć, wybrać się.
Dlaczego piszemy „pójść”, a nie „pujść”, skoro słyszymy „u”?
Ortografia nie zapisuje wymowy dosłownie. Rozstrzyga wymiana „ó” na „o” w formach pokrewnych: poszedł, poszła, poszli. Skoro w czasie przeszłym występuje „o”, w bezokoliczniku piszemy „ó”.
Jak szybko sprawdzić pisownię „pójść” w tekście?
Wystarczy wypowiedzieć czasownik w czasie przeszłym. Jeśli pojawia się forma „poszedł”, to znak, że w bezokoliczniku jest „ó”. Kontrolnie można też przywołać wyraz pokrewny „pójście”.
Czy w czasie przeszłym pisze się „poszedłem” czy „pószedłem”?
Poprawna jest forma „poszedłem”, z „o”, podobnie jak „poszła” i „poszli”. To właśnie ta wymiana wyjaśnia, dlaczego bezokolicznik zapisujemy przez „ó”.
Czy słowo „pujść” istnieje?
Nie ma go w słownikach poprawnej polszczyzny. To zapis błędny, spotykany w komunikacji nieformalnej, czasem powstający w wyniku działania autokorekty lub dyktowania głosowego.
Dlaczego „dojść” i „przyjść” też piszemy przez „ó”?
Działa tu ten sam wzorzec co w „pójść”. Formy czasu przeszłego mają „o” — doszedł, przyszedł — a ta wymiana potwierdza zapis bezokolicznika przez „ó”.