Kalkulator pędu
Pęd, masa i prędkość w fizyce
-
1Wprowadź dane
Wpisz treść, wklej tekst lub załaduj plik z dysku. -
2Kliknij przycisk
Narzędzie natychmiast przetworzy Twoje dane w przeglądarce. -
3Pobierz wynik
Skopiuj gotowy tekst lub zapisz plik na urządzeniu.
return "Wynik gotowy w 0.1s";
}
Oceń to narzędzie:
Powiązane narzędzia
Inne narzędzia, które mogą Ci się przydaćKalkulator pędu
Pęd to iloczyn masy i prędkości — wektorowa „ilość ruchu” ciała. Zasada zachowania pędu leży u podstaw analizy zderzeń i odrzutu.
Wzory
| Wielkość | Wzór | Jednostka |
|---|---|---|
| Pęd | p = m · v | kg·m/s |
| Masa | m = p ÷ v | kg |
| Prędkość | v = p ÷ m | m/s |
| Energia kinetyczna | Ek = ½ · m · v² | dżul (J) |
Przykład
Piłka o masie 0,5 kg lecąca 20 m/s ma pęd 10 kg·m/s i energię kinetyczną 100 J. Pęd jest wektorem — ma kierunek i zwrot prędkości.
Zasada zachowania pędu
W układzie odizolowanym całkowity pęd przed i po zderzeniu jest taki sam. Dzięki temu wyznacza się prędkości po zderzeniach oraz działanie napędu odrzutowego.
Jak działa kalkulator pędu
Kalkulator sprowadza całą operację do jednego mnożenia: p = m · v. Wpisujesz masę w kilogramach oraz prędkość w metrach na sekundę, a narzędzie zwraca iloczyn w kg·m/s. Nie ma tu żadnych tablic stałych ani współczynników korygujących — wynik zależy wyłącznie od dwóch liczb, które podasz, i jest dokładnie taki, jak ręczne obliczenie na kartce.
Ten sam wzór da się odwrócić, dlatego kalkulator obsługuje trzy warianty zadania. Gdy znasz pęd i prędkość, masę wyliczasz jako m = p ÷ v. Gdy znasz pęd i masę, prędkość to v = p ÷ m. Narzędzie liczy dodatkowo energię kinetyczną Ek = ½ · m · v², ale to wielkość innego rodzaju: pęd rośnie liniowo wraz z prędkością, energia kinetyczna — z jej kwadratem. Podwojenie prędkości daje dwa razy większy pęd i cztery razy większą energię.
Pęd jest wektorem o kierunku i zwrocie prędkości, natomiast kalkulator podaje jego wartość, czyli moduł. Kierunek i zwrot trzeba ustalić samodzielnie, na przykład wybierając oś układu odniesienia. Jednostka kg·m/s jest tożsama z niutonosekundą (N·s), ponieważ 1 N = 1 kg·m/s², więc iloczyn niutona i sekundy sprowadza się do kilograma razy metr na sekundę.
Przykład obliczeń krok po kroku
- Ustal dane: masa samochodu m = 1200 kg, prędkość v = 25 m/s.
- Podstaw liczby do wzoru na pęd: p = m · v = 1200 · 25.
- Policz pęd: p = 30 000 kg·m/s.
- Policz energię kinetyczną: v² = 625, więc Ek = ½ · 1200 · 625 = 600 · 625 = 375 000 J.
- Sprawdź wynik odwrotnie, przekształcając wzór: v = p ÷ m = 30 000 ÷ 1200 = 25 m/s oraz m = p ÷ v = 30 000 ÷ 25 = 1200 kg. Zgadza się z danymi wejściowymi.
- Sprawdź, jak zmienia się wynik przy dwa razy większej prędkości (50 m/s): p = 1200 · 50 = 60 000 kg·m/s, czyli dwa razy więcej, a Ek = ½ · 1200 · 2500 = 1 500 000 J, czyli cztery razy więcej niż poprzednio.
Tabela referencyjna: pęd z masy i prędkości
| Masa (kg) | Prędkość (m/s) | Pęd (kg·m/s) |
|---|---|---|
| 0,5 | 20 | 10 |
| 1 | 10 | 10 |
| 2 | 5 | 10 |
| 1,5 | 4 | 6 |
| 10 | 0 | 0 |
| 60 | 5 | 300 |
| 80 | 6 | 480 |
| 1200 | 25 | 30 000 |
Jak korzystać z kalkulatora
- Podawaj jednostki SI — masa w kilogramach, prędkość w metrach na sekundę. Wtedy pęd wychodzi w kg·m/s, a energia w dżulach, bez dodatkowego przeliczania wyniku.
- Zamień kilometry na godzinę na metry na sekundę — podziel wartość przez 3,6. Przykładowo 36 km/h to 10 m/s, 90 km/h to 25 m/s. Dopiero taką liczbę wpisz do pola prędkości.
- Kontroluj rząd wielkości — pęd zmienia się liniowo: dwa razy większa masa albo dwa razy większa prędkość to dwa razy większy pęd. Jeśli wynik odbiega od takiego szacunku, sprawdź jednostki.
- Ustal oś przed obliczeniami — przy zderzeniach czołowych i odbiciach przypisz zwrotom znak plus lub minus. Kalkulator zwraca wartość iloczynu, więc o zwrocie decydujesz poza narzędziem.
- Nie utożsamiaj pędu z energią — przy równym pędzie dwóch ciał większą energię kinetyczną ma to o mniejszej masie, bo Ek = p² ÷ (2 · m). Sam pęd nie wystarcza do oceny skutków zderzenia.
Czego narzędzie nie uwzględnia
- Brak rachunku wektorowego — kalkulator zwraca jedną liczbę, a nie składowe pędu. Dla ruchu w dwóch lub trzech wymiarach trzeba rozłożyć prędkość na osie i policzyć każdą składową osobno.
- Stała masa w trakcie ruchu — model nie obejmuje ciał, których masa się zmienia, na przykład rakiety zużywającej paliwo czy pojazdu z ubywającym ładunkiem. Tam wzór p = m · v wymaga dodatkowego członu.
- Prędkości bliskie prędkości światła — przy bardzo dużych prędkościach klasyczny wzór przestaje być dokładny i potrzebny jest opis relatywistyczny. Dla codziennych prędkości różnica jest pomijalna.
- Pominięte tarcie, opór i obrót — narzędzie liczy pęd postępowy, więc nie obejmuje momentu pędu ciał wirujących ani strat energii wynikających z tarcia i odkształceń w zderzeniu.
Najczęstsze pytania
Czym pęd różni się od energii kinetycznej?
Pęd rośnie liniowo z prędkością, energia kinetyczna — z jej kwadratem. Pęd jest wektorem, energia — wielkością skalarną.
Kiedy pęd się nie zmienia?
Gdy na ciało nie działa wypadkowa siła zewnętrzna (I zasada dynamiki) lub gdy siły się równoważą.
Jak impuls wpływa na pęd?
Impuls siły (F·t) równa się zmianie pędu. Dłuższe działanie małej siły da ten sam efekt co krótkie działanie dużej.
Jak obliczyć pęd?
Pomnóż masę w kilogramach przez prędkość w metrach na sekundę: p = m · v. Na przykład 2 kg · 3 m/s = 6 kg·m/s. Wynik podajesz w kg·m/s.
Jak obliczyć prędkość, znając pęd i masę?
Podziel pęd przez masę: v = p ÷ m. Dla pędu 480 kg·m/s i masy 80 kg otrzymujesz 6 m/s.
Jaka jest jednostka pędu?
kg·m/s, czyli niutonosekunda (N·s). Obie postacie są równoważne, bo 1 N = 1 kg·m/s².
Czy pęd może być ujemny?
Wartość pędu jako iloczynu masy i szybkości nie jest ujemna, ale składowa wzdłuż wybranej osi może mieć znak minus. Znak informuje o zwrocie, dlatego przed obliczeniami ustala się układ odniesienia.
Ile wynosi pęd człowieka o masie 70 kg idącego 1,5 m/s?
p = 70 · 1,5 = 105 kg·m/s. Energia kinetyczna to wtedy Ek = ½ · 70 · 1,5² = 78,75 J.