Kalkulator objętości rur
Policz pojemność rury w L, m³ i gal (US). Dodaj średnicę zewnętrzną i materiał, aby obliczyć masę, kg/m i powierzchnie. Profesjonalne narzędzie online, które działa w Twojej przeglądarce. Szybko, bezpiecznie i bez instalowania zbędnego oprogramowania.
-
1Wprowadź dane
Wpisz treść, wklej tekst lub załaduj plik z dysku. -
2Kliknij przycisk
Narzędzie natychmiast przetworzy Twoje dane w przeglądarce. -
3Pobierz wynik
Skopiuj gotowy tekst lub zapisz plik na urządzeniu.
return "Wynik gotowy w 0.1s";
}
Kalkulator Objętości i Masy Rur
Precyzyjne obliczenia pojemności cieczy, objętości materiału, powierzchni malowania oraz ciężaru.
Gotowy do obliczeń?
Podaj średnicę wewnętrzną i długość rury w formularzu po lewej stronie, aby otrzymać pełną analizę objętości i masy.
Powiązane narzędzia
Inne narzędzia, które mogą Ci się przydaćKalkulator objętości rury i masy rury — litry, m³, galony, powierzchnia i ciężar w jednym miejscu
Z rurami jest tak: na papierze wyglądają prosto, a w praktyce potrafią narobić bałaganu. Ile litrów wejdzie do rurociągu przed próbą szczelności? Ile roztworu trzeba przygotować do płukania? Jak policzyć ciężar całej partii rur, zanim wyślesz zapytanie o transport? Ten kalkulator jest właśnie na takie sytuacje. Wpisujesz średnicę wewnętrzną, długość i liczbę sztuk, a dostajesz pojemność w litrach, metrach sześciennych i galonach (US). Jeśli dodasz średnicę zewnętrzną i wybierzesz materiał, policzy też objętość ścianki, masę, kg/m oraz powierzchnie (wewnętrzną i zewnętrzną) — czyli dokładnie to, co najczęściej jest potrzebne w kosztorysie, logistyce i planowaniu prac.
Co policzysz w tym kalkulatorze
Najważniejsza rzecz to pojemność rury, czyli objętość wewnętrzna. To jest odpowiedź na pytanie: „ile cieczy mieści się w środku?”. Kalkulator przelicza wynik na litry (L), metry sześcienne (m³) i galony amerykańskie (gal US), bo te jednostki przewijają się w dokumentacji, kartach technologicznych i zamówieniach.
Gdy podasz średnicę zewnętrzną, pojawia się drugi pakiet wyników: objętość materiału ścianki (ile „tworzywa/stali” jest w rurze), pole przekroju ścianki (w mm²), a po wyborze materiału — masa (kg), masa całkowita dla partii i masa na metr (kg/m).
Do tego dochodzą powierzchnie: wewnętrzna (przydatna np. do szacowania powierzchni kontaktu z medium lub czyszczenia) oraz zewnętrzna (malowanie, izolacja, oklejanie, płaszcz ochronny). To są parametry, które w realnych projektach oszczędzają najwięcej czasu, bo zwykle trzeba je i tak „gdzieś” wyciągnąć.
Najważniejsza różnica: średnica wewnętrzna vs zewnętrzna
Jeśli chcesz policzyć pojemność cieczy, interesuje Cię średnica wewnętrzna. To ona opisuje przestrzeń, którą wypełni medium. Średnica zewnętrzna jest potrzebna, gdy chcesz policzyć masę rury i powierzchnię zewnętrzną.
Brzmi banalnie, ale to najczęstszy błąd: ktoś bierze średnicę z faktury lub oznaczenie DN i wrzuca ją jako średnicę wewnętrzną. Efekt? Pojemność wychodzi z kosmosu albo „za mała” i później brakuje medium na płukanie. Ten kalkulator celowo traktuje średnicę zewnętrzną jako opcjonalną: możesz szybko policzyć litry bez wchodzenia w temat grubości ścianki, a kiedy potrzebujesz masy — dopiero wtedy dopinasz OD.
Jak używać kalkulatora, żeby wynik był „pewny”
Wpisz średnicę wewnętrzną w milimetrach (mm), długość odcinka w metrach (m) i liczbę rur. To jest najwygodniejsze, bo tak zwykle pracuje się na budowie i w biurze: średnice w mm, długości w metrach. Jeśli liczysz instalację z wielu odcinków, możesz potraktować „liczbę rur” jako liczbę takich samych segmentów. Wynik łączny dostajesz od razu, bez ręcznego mnożenia i bez ryzyka, że gdzieś zgubisz przecinek.
Jeżeli zależy Ci na masie, podaj średnicę zewnętrzną. Kalkulator pilnuje sensu: średnica zewnętrzna musi być większa od wewnętrznej. To ważne, bo inaczej wychodziłaby ujemna „ścianka” i cały temat traci fizyczny sens. Następnie wybierz materiał (stal węglowa, nierdzewna, aluminium, miedź, PVC) i ustaw zaokrąglenie.
Zaokrąglenie to nie kosmetyka. Dla krótkich odcinków i małych średnic różnice w litrach potrafią być subtelne, więc 3–4 miejsca po przecinku pomaga w porównaniach. Dla dużych instalacji i kosztorysów 2–3 miejsca są zwykle wystarczające — i czytelniejsze.
- Jeśli liczysz litry w instalacji: średnica wewnętrzna + długość + liczba odcinków.
- Jeśli liczysz masę: dodaj średnicę zewnętrzną i wybierz materiał.
- Jeśli wynik wygląda podejrzanie: sprawdź, czy nie pomyliłeś średnicy wewnętrznej z zewnętrzną.
- Jeśli masz obawy o DN: użyj faktycznych średnic z tabel producenta lub z pomiaru.
Wyniki w praktyce: do czego przydaje się każdy z nich
Pojemność (L) to szybka odpowiedź na: ile wody, glikolu, roztworu, medium technologicznego potrzebujesz do napełnienia lub płukania. Przy próbach szczelności i płukaniu różnica kilkunastu litrów bywa kluczowa: albo kończy Ci się medium w połowie, albo przygotowujesz za dużo i potem zostaje odpad.
m³ przydaje się w dokumentacji i w rozmowach z technologami, bo często operuje się objętością w metrach sześciennych, zwłaszcza przy dużych średnicach i długich ciągach. Galony (US) są wygodne, gdy korzystasz z danych z rynku amerykańskiego lub porównujesz parametry urządzeń i zbiorników podane w gal.
Masa całkowita i kg/m to „logistyka i real life”: ile waży cała partia rur, czy wózek wystarczy, czy potrzebujesz dźwigu, czy podpory i wieszaki są dobrane pod obciążenia. W projektach przemysłowych kg/m jest często ważniejsze niż sama masa całkowita, bo mówi o obciążeniu ciągłym na konstrukcji wsporczej.
Powierzchnia zewnętrzna jest idealna do kosztorysu malowania, izolacji lub oklejania. Jeśli znasz wydajność farby (m²/l), liczysz to w minutę. Powierzchnia wewnętrzna może się przydać przy czyszczeniu, pasywacji, powłokach wewnętrznych albo tam, gdzie liczy się kontakt medium z materiałem.
3 scenariusze, w których ten kalkulator „zdejmuje” problem z głowy
Pierwszy to próby i płukanie instalacji. Zamiast liczyć każdy odcinek osobno, sumować i szukać przeliczników, wrzucasz średnicę wewnętrzną i długość, ustawiasz ilość rur i masz litry od razu. To jest też dobry sposób, żeby sprawdzić, czy zbiornik buforowy ma sensowną pojemność względem instalacji.
Drugi to izolacja i malowanie. Przy wycenach różnice w powierzchni potrafią robić gigantyczne koszty. Jeśli policzysz powierzchnię zewnętrzną „na czysto”, łatwiej dorzucić rozsądny zapas na kształtki i elementy dodatkowe.
Trzeci to transport i montaż. Masa partii rur + kg/m pozwala ocenić nie tylko, czy wszystko dojedzie, ale też czy montaż nie utknie na etapie „to jest za ciężkie, trzeba inaczej”.
Najczęstsze potknięcia (i jak ich uniknąć)
Numer jeden: mylenie średnic. W dokumentach handlowych bywa podane DN, bywa podana średnica zewnętrzna, a wewnętrzna zależy od grubości ścianki. Jeśli liczysz pojemność cieczy, staraj się używać faktycznego wymiaru wewnętrznego. Gdy go nie masz, przyjmij ostrożny margines i pamiętaj, że wynik jest przybliżeniem.
Numer dwa: brak średnicy zewnętrznej przy liczeniu masy. Bez OD nie da się policzyć objętości materiału ścianki, bo nie znasz grubości. Kalkulator jest tu bezlitosny (i dobrze): policzy litry, ale masę zostawi jako brak danych.
Numer trzy: interpretacja wyników „na instalację”. Kalkulator liczy prosty odcinek rury. Kolana, trójniki, redukcje, armatura i kołnierze potrafią dorzucić zarówno objętości, jak i masy. Dlatego w praktyce liczy się rury proste, a elementy kształtowe dodaje osobno lub uwzględnia zapasem.
Intuicja, która pomaga ocenić wynik „na oko”
Objętość wewnętrzna rury rośnie z kwadratem średnicy i liniowo z długością. To oznacza, że mała zmiana średnicy potrafi zrobić większą różnicę niż dłuższy odcinek. Jeśli więc zmieniasz średnicę wewnętrzną z 50 mm na 63 mm i nagle litry rosną wyraźnie — to normalne.
Masa natomiast zależy od objętości ścianki, czyli różnicy pól przekrojów: zewnętrznego i wewnętrznego. Grubsza ścianka podbija masę szybko, czasem szybciej, niż intuicja podpowiada. Dlatego w projektach nośnych i na podporach kg/m jest tak istotne: daje natychmiastową informację, jak „ciężki” jest metr rurociągu bez zgadywania.
Podpowiedzi: jakie dane są naprawdę potrzebne do konkretnego celu
| Cel | Co wpisujesz | Na co uważać | Co dostajesz |
|---|---|---|---|
| Pojemność cieczy w rurze | Średnica wewnętrzna (mm), długość (m), liczba rur | Nie używaj średnicy zewnętrznej jako wewnętrznej | L, m³, gal (US) dla 1 szt. i łącznie |
| Masa rury i kg/m | Średnica wewnętrzna + zewnętrzna, długość, materiał, liczba rur | OD musi być większe od ID, materiał musi być wybrany | Masa całkowita (kg), masa na metr (kg/m) |
| Powierzchnia do malowania / izolacji | Średnica zewnętrzna (mm), długość (m), liczba rur | Pamiętaj o zapasie na kształtki i straty | Powierzchnia zewnętrzna (m²) |
| Powierzchnia wewnętrzna | Średnica wewnętrzna (mm), długość (m), liczba rur | DN nie zawsze = średnica wewnętrzna | Powierzchnia wewnętrzna (m²) |
| Porównanie grubości ścianek | Średnica wewnętrzna i zewnętrzna | Nie porównuj różnych standardów „na skróty” | Pole przekroju ścianki (mm²) |
FAQ — pytania, które wracają najczęściej
Czy mogę policzyć samą objętość rury bez średnicy zewnętrznej?
Tak. Do pojemności cieczy potrzebujesz tylko średnicy wewnętrznej, długości i liczby rur. Średnica zewnętrzna nie wpływa na to, ile medium mieści się w środku, więc jest pomijana, gdy interesuje Cię wyłącznie objętość. To jest świetne rozwiązanie, gdy masz dane typu „ID” albo gdy pracujesz na przewodach, gdzie grubość ścianki nie jest istotna dla Twojego celu.
Dlaczego masa rury nie wyświetla się w wynikach?
Masa wymaga obliczenia objętości ścianki, czyli różnicy między walcem zewnętrznym a wewnętrznym. Do tego potrzebujesz średnicy zewnętrznej oraz wewnętrznej. Jeśli nie podasz średnicy zewnętrznej, kalkulator nie zna grubości ścianki i nie może policzyć objętości materiału. Druga rzecz to materiał: jeśli wybierzesz opcję „tylko objętość”, masa celowo jest pomijana. Wybierz stal, nierdzewkę, aluminium, miedź lub PVC, żeby dostać masę w kg oraz kg/m.
Czy kalkulator uwzględnia kolana, trójniki i armaturę?
Nie — wyniki dotyczą prostych odcinków rur o podanej długości. Elementy kształtowe i armatura mają własne objętości i masy, które potrafią być istotne przy większej liczbie złączek. W praktyce najczęściej liczy się rury proste w kalkulatorze, a kształtki dodaje osobno (z kart katalogowych) lub uwzględnia rozsądnym zapasem zależnym od stopnia skomplikowania instalacji.
Co oznacza „powierzchnia zewnętrzna” i jak ją wykorzystać w wycenie?
To powierzchnia boczna rury, czyli „ile metrów kwadratowych ma zewnętrzna skóra” odcinka. Jest bardzo praktyczna przy malowaniu, izolacji, oklejaniu i płaszczach ochronnych. Jeśli znasz wydajność farby lub izolacji w m² na litr/rolkę, możesz od razu przeliczyć zapotrzebowanie. Pamiętaj jedynie o zapasie na zakładki, straty i elementy dodatkowe — kalkulator liczy czystą geometrię prostego odcinka.
Mam DN z dokumentacji. Czy mogę to wpisać jako średnicę wewnętrzną?
Lepiej nie robić tego w ciemno. DN (średnica nominalna) nie musi być równa rzeczywistej średnicy wewnętrznej. Zależy to od standardu i grubości ścianki. Jeśli liczysz pojemność medium, użyj realnej średnicy wewnętrznej z danych producenta albo z pomiaru. Jeżeli musisz użyć DN jako przybliżenia, przyjmij margines bezpieczeństwa i miej świadomość, że wynik jest orientacyjny.
Dlaczego kalkulator pokazuje pole przekroju ścianki w mm²?
Bo to wygodna miara do porównań. Pole przekroju ścianki mówi, ile „materiału” jest w przekroju rury i bezpośrednio wpływa na masę. W mm² łatwo porównasz różne rury o podobnych średnicach, a także szybciej wychwycisz, że jedna rura ma dużo grubszą ściankę niż druga. To parametr techniczny, który często przydaje się w rozmowach z wykonawcą i przy doborze obejm, podpór czy elementów nośnych.
Czy wyniki są wystarczająco dokładne do projektu i zamówień?
Dla prostych odcinków rur — tak, bo bazują na jednoznacznej geometrii walca. Dokładność zależy głównie od jakości danych wejściowych: czy średnica wewnętrzna jest faktycznie wewnętrzna, czy długość jest poprawna i czy średnica zewnętrzna odpowiada konkretnej rurze (a nie „podobnej”). W projektach, gdzie liczy się całkowita objętość instalacji, pamiętaj o kształtkach i armaturze. W zamówieniach medium lub chemii do płukania zwykle i tak robi się zapas — kalkulator świetnie daje bazę do takiego rozsądnego zapasu.
Jak dobrać zaokrąglenie wyników, żeby nie przesadzić?
Jeśli liczysz krótkie odcinki w małych średnicach (np. kilkadziesiąt centymetrów w cienkiej rurze), warto ustawić 3–4 miejsca po przecinku, bo różnice w litrach mogą być subtelne. Jeśli liczysz duże instalacje i interesuje Cię skala (setki lub tysiące litrów), 2–3 miejsca po przecinku są wystarczające i nie zaciemniają obrazu. Zasada jest prosta: im większy projekt i większe wartości, tym mniej „mikroprecyzji” potrzebujesz do decyzji.