Jak się pisze „orzech”?

Poprawnie: „orzech”, nie „ożech”. „Orzech” piszemy przez „rz” i „ch” na końcu.

Bez konta

Bez instalacji

Bezpłatnie

Przejdź do narzędzia

Instrukcja

1

Wprowadź dane
Wpisz treść, wklej tekst lub załaduj plik z dysku.
2

Kliknij przycisk
Narzędzie natychmiast przetworzy Twoje dane w przeglądarce.
3

Pobierz wynik
Skopiuj gotowy tekst lub zapisz plik na urządzeniu.

                                                function runTool() {

                                                  return "Wynik gotowy w 0.1s";

                                                }

rz czy ż

Poprawna pisownia

orzech OK

Piszemy „orzech”, nie „ożech”.

Błędne zapisy

ożech, orzeh

Problem

Rodzaj błędu

rz czy ż

Formy w tabeli

7 form

poprawne, błędne i zależne od kontekstu

Sprawdź swoją wersję Twoja wersja: słowo, pytanie albo całe zdanie

Werdykt pojawia się od razu. Kilka wersji oddziel słowem „czy” albo ukośnikiem. Możesz też wkleić całe zdanie (do 200 znaków), a wskażemy w nim zapisy ze słownika. Zapis bez polskich znaków też zostanie rozpoznany.

„orzech”

✓ Poprawnie orzech piszemy „orzech”, nie „ożech”.

„ożech”

✗ Błędnie ożech Poprawnie: „orzech”.

Przykłady do sprawdzenia

Formy i ich pisownia

Forma	Ocena	Uwaga
orzech	Poprawnie	piszemy „orzech”, nie „ożech”.
ożech	Błędnie	Poprawnie: „orzech”.
orzeh	Błędnie	Poprawnie: „orzech”.
orzechy	Poprawnie	Poprawna forma (orzech).
ożechy	Błędnie	Poprawnie: „orzechy”.
orzechowy	Poprawnie	Poprawna forma (orzech).
ożechowy	Błędnie	Poprawnie: „orzechowy”.

Najczęstsze pytania: krótkie odpowiedzi

Pytanie	Odpowiedź
orzech czy ożech?	Poprawnie: „orzech”. „Orzech” piszemy przez „rz” i „ch” na końcu.

Reguła

„Orzech” piszemy przez „rz” i „ch” na końcu.

Dlaczego tak?

W słowie „orzech” „rz” trzeba zapamiętać, a na końcu piszemy „ch” (orzecha). Rodzina: orzechy, orzeszek, orzechowy.

Przykłady użycia

Wiewiórka zbiera orzechy.
Upiekłam ciasto orzechowe.

„Rz” czy „ż”

„Rz” piszemy, gdy wymienia się na „r” (morze – morski, wierzyć – wiara), po spółgłoskach p, b, t, d, k, g, ch, j, w (przy, brzeg, trzeba, drzewo, krzak, grzyb, dojrzały, wrzesień) oraz w zakończeniach -arz, -erz (lekarz, talerz). Wyjątki po spółgłoskach: pszczoła, pszenica, kształt, bukszpan. „Ż” piszemy, gdy wymienia się na „g”, „z”, „s”, „dz”, „h” (waga – ważny, mogę – możesz, wyraz – wyrażać) oraz po l, ł, r, n (lżejszy, łże, rżeć).

Sprawdzanie całego zdania

Wklej zdanie, a narzędzie wskaże w nim zapisy ze słownika poradnika, także te bez polskich znaków. Ocena dotyczy typowego znaczenia: „dla tego chłopca” czy „szedł za nim” są poprawne, choć „dlatego” i „zanim” piszemy razem. To nie jest pełny korektor tekstu.

Jak czytać werdykt

„Poprawnie” i „Błędnie” dotyczą zapisu w typowym znaczeniu. „Zależy od kontekstu” oznacza formę poprawną w innym zdaniu, np. „dziękuje” mówi się o kimś trzecim. Kliknij „Zobacz hasło”, żeby poznać regułę i przykłady.