Jak się pisze „brzydki”?

Poprawnie: „brzydki”, nie „bżydki”. „Brzydki” piszemy przez „rz” (po „b”) i „d” (brzydota).

Bez konta

Bez instalacji

Bezpłatnie

Przejdź do narzędzia

Instrukcja

1

Wprowadź dane
Wpisz treść, wklej tekst lub załaduj plik z dysku.
2

Kliknij przycisk
Narzędzie natychmiast przetworzy Twoje dane w przeglądarce.
3

Pobierz wynik
Skopiuj gotowy tekst lub zapisz plik na urządzeniu.

                                                function runTool() {

                                                  return "Wynik gotowy w 0.1s";

                                                }

rz czy ż

Poprawna pisownia

brzydki OK

Piszemy „brzydki”, nie „bżydki”.

Błędne zapisy

bżydki, brzytki

Problem

Rodzaj błędu

rz czy ż

Formy w tabeli

7 form

poprawne, błędne i zależne od kontekstu

Sprawdź swoją wersję Twoja wersja: słowo, pytanie albo całe zdanie

Werdykt pojawia się od razu. Kilka wersji oddziel słowem „czy” albo ukośnikiem. Możesz też wkleić całe zdanie (do 200 znaków), a wskażemy w nim zapisy ze słownika. Zapis bez polskich znaków też zostanie rozpoznany.

„brzydki”

✓ Poprawnie brzydki piszemy „brzydki”, nie „bżydki”.

„bżydki”

✗ Błędnie bżydki Poprawnie: „brzydki”.

Przykłady do sprawdzenia

Formy i ich pisownia

Forma	Ocena	Uwaga
brzydki	Poprawnie	piszemy „brzydki”, nie „bżydki”.
bżydki	Błędnie	Poprawnie: „brzydki”.
brzytki	Błędnie	Poprawnie: „brzydki”.
brzydka	Poprawnie	Poprawna forma (brzydki).
bżydka	Błędnie	Poprawnie: „brzydka”.
brzydota	Poprawnie	Poprawna forma (brzydki).
bżydota	Błędnie	Poprawnie: „brzydota”.

Najczęstsze pytania: krótkie odpowiedzi

Pytanie	Odpowiedź
brzydki czy bżydki?	Poprawnie: „brzydki”. „Brzydki” piszemy przez „rz” (po „b”) i „d” (brzydota).

Reguła

„Brzydki” piszemy przez „rz” (po „b”) i „d” (brzydota).

Dlaczego tak?

Po spółgłosce „b” piszemy „rz”: brzydki, brzeg, brzuch. W środku piszemy „d”, co widać w „brzydota”, „brzydzić się”.

Przykłady użycia

Co za brzydka pogoda!
Brzydkie kaczątko to znana baśń.

„Rz” czy „ż”

„Rz” piszemy, gdy wymienia się na „r” (morze – morski, wierzyć – wiara), po spółgłoskach p, b, t, d, k, g, ch, j, w (przy, brzeg, trzeba, drzewo, krzak, grzyb, dojrzały, wrzesień) oraz w zakończeniach -arz, -erz (lekarz, talerz). Wyjątki po spółgłoskach: pszczoła, pszenica, kształt, bukszpan. „Ż” piszemy, gdy wymienia się na „g”, „z”, „s”, „dz”, „h” (waga – ważny, mogę – możesz, wyraz – wyrażać) oraz po l, ł, r, n (lżejszy, łże, rżeć).

Sprawdzanie całego zdania

Wklej zdanie, a narzędzie wskaże w nim zapisy ze słownika poradnika, także te bez polskich znaków. Ocena dotyczy typowego znaczenia: „dla tego chłopca” czy „szedł za nim” są poprawne, choć „dlatego” i „zanim” piszemy razem. To nie jest pełny korektor tekstu.

Jak czytać werdykt

„Poprawnie” i „Błędnie” dotyczą zapisu w typowym znaczeniu. „Zależy od kontekstu” oznacza formę poprawną w innym zdaniu, np. „dziękuje” mówi się o kimś trzecim. Kliknij „Zobacz hasło”, żeby poznać regułę i przykłady.