Kalkulator kosztu Google Ads

Kalkulator kosztu kampanii Google Ads

Kalkulator kosztu Google Ads zamienia budżet, CPC, współczynnik konwersji, wartość zamówienia i marżę na liczbę kliknięć i konwersji, CPA, ROAS, ROI oraz zysk lub stratę kampanii. Zanim wydasz budżet, policz, czy reklama zarobi na siebie.

Narzędzie działa w dwóch trybach. „Mam budżet, ile zarobię?” liczy wynik kampanii z podanego budżetu. „Chcę N konwersji, jaki budżet?” odwraca obliczenie: wpisujesz docelową liczbę konwersji, a kalkulator wylicza potrzebny budżet ze wzoru konwersje × CPC ÷ współczynnik konwersji. Opcjonalne pole „Docelowy CPA” pokazuje, czy rzeczywisty koszt konwersji mieści się w Twoim celu, a gotowy wynik skopiujesz jako tekst.

Wzory

Próg rentowności

Progowy CPA równa się wartości zamówienia pomniejszonej o koszt towaru, czyli wartość × marża%. Jeśli rzeczywisty CPA go przekracza, kampania traci. Kalkulator oznacza kampanię jako zyskowną przy dodatnim wyniku, jako „na progu”, gdy strata nie przekracza 5% budżetu, a w pozostałych przypadkach jako stratną.

Przykład

Budżet 1000 zł, CPC 2 zł, konwersja 3% i zamówienie 150 zł przy marży 40%. Daje to 500 kliknięć, 15 konwersji i 2250 zł przychodu. Zysk brutto 900 zł minus budżet 1000 zł to −100 zł, czyli ROI −10%. Strata wynosi 10% budżetu, więc kampania wychodzi jako stratna.

Jak kalkulator zamienia budżet na wynik

Narzędzie działa na łańcuchu zależności, w którym każdy wynik jest wejściem do kolejnego kroku. Budżet dzielony przez CPC daje liczbę kliknięć, kliknięcia pomnożone przez współczynnik konwersji dają liczbę konwersji, a budżet podzielony przez konwersje daje CPA. Z tego wynika rzecz, którą łatwo przeoczyć: koszt pojedynczej konwersji zależy wyłącznie od CPC i CR. Sam budżet go nie zmienia. Podniesienie budżetu przy niezmienionym CPC i CR tylko skaluje liczbę konwersji i sumę zysku albo straty, ale nie poprawia efektywności.

Druga połowa mechanizmu to strona przychodowa. Wartość zamówienia pomnożona przez marżę wyznacza próg CPA, czyli maksymalny koszt, jaki możesz zapłacić za jedną konwersję, aby wyjść na zero. Ten sam próg zapisany jako przychód do budżetu to wymagany ROAS, równy odwrotności marży. Przy marży 40% próg CPA wynosi 150 zł × 0,40 = 60 zł, a wymagany ROAS to 1 ÷ 0,40 = 2,5.

Ostatni krok to zestawienie wyniku rzeczywistego z progiem. Jeżeli CPA jest niższy od progu, ROAS będzie wyższy od wymaganego i kampania zarabia. Jeżeli CPA jest wyższy, przychód pomnożony przez marżę nie pokryje budżetu. Kalkulator pokazuje też, jaki maksymalny CPC i jaka minimalna konwersja dają zerowy wynik przy pozostałych danych bez zmian. Gdy minimalna konwersja wychodzi powyżej 100%, przy danym CPC kampania nie ma szans się zwrócić.

Przykład krok po kroku: budżet 2000 zł

1. Przyjmij budżet 2000 zł i CPC 2 zł. Liczba kliknięć to 2000 ÷ 2 = 1000.
2. Współczynnik konwersji wynosi 3%. Liczba konwersji to 1000 × 0,03 = 30.
3. CPA to budżet podzielony przez konwersje: 2000 ÷ 30 = 66,67 zł.
4. Wartość zamówienia to 150 zł, a marża 40%, więc próg CPA wynosi 150 × 0,40 = 60 zł. Rzeczywisty CPA 66,67 zł leży powyżej progu, czyli każda konwersja dokłada stratę.
5. Przychód to 30 × 150 = 4500 zł, a ROAS to 4500 ÷ 2000 = 2,25. Wymagany ROAS przy marży 40% to 2,5, więc wynik jest poniżej progu.
6. Zysk brutto to 4500 × 0,40 = 1800 zł, po odjęciu budżetu 2000 zł zostaje −200 zł (ROI −10%). Aby wyjść na zero, potrzeba współczynnika konwersji co najmniej 3,33% (2 ÷ 60) albo CPC nie wyższego niż 1,80 zł (60 × 0,03).

Ten sam wynik dostaniesz w trybie odwrotnym: 30 konwersji × 2 zł ÷ 0,03 = 2000 zł potrzebnego budżetu.

Koszt konwersji przy CPC 2 zł i progu CPA 60 zł

Scenariusze i przykładowe założenia

Pod wynikiem kalkulator liczy dwa dodatkowe warianty przy tym samym budżecie. Pesymistyczny zakłada CPC wyższe o 20% i konwersję niższą o 20%, optymistyczny odwrotnie. Dla przykładu z budżetem 2000 zł wygląda to tak:

Rozrzut od −800 do +700 zł przy zmianie obu parametrów o 20% pokazuje, jak mało stabilny jest wynik kampanii działającej blisko progu.

Przyciski „Sklep internetowy”, „Usługi B2B” i „Firma lokalna” wstawiają gotowe założenia. To wartości orientacyjne do testów, a nie średnie rynkowe. Przy domyślnym budżecie 1000 zł dają następujące wyniki:

W wariancie B2B budżet 1000 zł kupuje mniej niż dwie konwersje. Przy tak małych liczbach jedna sprzedaż więcej lub mniej zmienia wynik o kilkaset złotych, więc ocenę takiej kampanii opieraj na dłuższym okresie i większym budżecie.

Jak używać kalkulatora w praktyce

• Zacznij od progu CPA. Zanim wpiszesz jakiekolwiek dane o ruchu, policz wartość zamówienia × marża%. Ta liczba jest Twoim limitem i punktem odniesienia dla wszystkich pozostałych wyników.
• CPC i CR traktuj jako jeden parametr. Istotny jest ich iloraz, czyli koszt konwersji. Zamiast porównywać osobno stawki i skuteczność strony docelowej, licz jedną liczbę i zestawiaj ją z progiem.
• Przy stracie porównaj swoje CPC z maksymalnym CPC, a konwersję z minimalną. Od razu widać, o ile trzeba obniżyć stawkę albo poprawić stronę docelową, żeby wyjść na zero.
• Licz dla pojedynczej kampanii. Uśrednianie budżetu i konwersji z całego konta maskuje kampanie, które są poniżej progu, i te, które go przekraczają.
• Gdy konwersją jest formularz, a nie zakup, wpisz jako wartość zamówienia średni przychód z jednego zapytania, uwzględniając odsetek zamkniętych sprzedaży.

Czego kalkulator nie uwzględnia

• Incrementalności konwersji. Kalkulator zakłada, że każda konwersja powstała dzięki reklamie. Część zamówień nastąpiłaby bez niej, więc realny przyrost bywa niższy od wyliczonego.
• Okna atrybucji i opóźnień. Konwersje rejestrowane po kilku dniach lub tygodniach od kliknięcia zaburzają bieżące porównanie CPA z progiem.
• Kosztów poza budżetem mediów. Narzędzie liczy tylko wydatek na reklamę. Narzędzia, obsługa kampanii czy rabaty zwiększają koszt pozyskania zamówienia ponad wynik z kalkulatora.
• Powrotów klientów. Liczona jest tylko pierwsza sprzedaż, więc kampania stratna w kalkulatorze może się opłacać, jeśli klienci kupują ponownie.
• Zmienności aukcji i sezonowości. CPC oraz współczynnik konwersji nie są stałe w czasie. Przy stałych założeniach wynik może się różnić od rzeczywistego, zwłaszcza przy dłuższym horyzoncie.