Generator menu restauracji

Generator menu restauracji

Generator menu restauracji układa kartę dań z Twojej listy: jedna linia to jeden kurs, np. „Zupy: Rosół = 16, Żurek = 18,50”. W wyniku dostajesz podgląd menu, liczbę kursów i dań, średnią i zakres cen oraz gotowy tekst i kod HTML do wklejenia na stronę. Menu to wizytówka lokalu: jego układ, kolejność dań i ceny wpływają na to, co zamawiają goście.

Na start możesz wczytać jeden z czterech szablonów kursów (Klasyczna, Pizzeria, Śniadania, Kawiarnia) i wybrać styl karty: Elegancki (krój szeryfowy, wyśrodkowane nagłówki), Casual (wyraźne, kolorowe nazwy kursów) albo Modern (minimalistyczny, cienkie linie). Nazwy kursów wpisujesz samodzielnie, więc zamiast „Dań głównych” mogą to być „Pizze”, „Kawy” czy „Na słodko”.

Kolejność kursów

Generator zachowuje kolejność linii, którą wpiszesz, i niczego nie przestawia. W restauracji z kuchnią europejską sprawdza się klasyczny układ od lekkich dań do cięższych:

W kawiarni kolejność bywa odwrotna: najpierw kawy i napoje, potem ciasta. Szablon „Kawiarnia” ma właśnie taki układ.

Jak zapisać kursy i ceny

Każda linia ma postać Nazwa kursu: danie, danie, danie. Linia bez dwukropka daje komunikat o błędzie, a kurs bez żadnego dania po dwukropku jest pomijany. Własną cenę dopisujesz po znaku równości: Risotto = 44,50. Przecinek dziesiętny jest rozpoznawany, bo przecinek, po którym od razu stoi cyfra, nie rozdziela dań. Limity: 12 kursów, 100 dań, nazwa kursu do 60 znaków, nazwa dania do 100 znaków, cena od 0 do 100 000.

Ceny wyświetlają się z walutą z pola „Waluta” (domyślnie zł). Pełne kwoty są pokazywane bez części dziesiętnej (16 zł), pozostałe z dwoma miejscami po przecinku (18,50 zł). Po odznaczeniu opcji „Dodaj ceny do menu” karta zawiera same nazwy dań, a wpisane po „=” kwoty są ignorowane.

Jak generator liczy ceny przykładowe

Danie bez własnej ceny dostaje cenę bazową wybranego poziomu powiększoną o losowy narzut od 0 do 40% i zaokrągloną do pełnej kwoty: cena = zaokrąglenie(baza × (1 + narzut / 100)). Dla poziomu 2 baza wynosi 22: narzut 25% daje 27,5, czyli 28, a narzut 40% daje 30,8, czyli 31.

Przycisk „Losuj ceny ponownie” daje nowy zestaw. Jeśli chcesz wrócić do tych samych kwot, wpisz liczbę w polu „Powtarzalne ceny (seed)”: ten sam seed i te same dania dają te same ceny. Losowane kwoty to tylko wypełnienie makiety; prawdziwe ceny ustalasz na podstawie kosztów i marży.

Ceny i psychologia

• Zaokrąglaj ceny do pełnych kwot dla czytelności: 32 zł czyta się szybciej niż 31,90 zł.
• Nie ustawiaj cen w jednej kolumnie od najtańszej do najdroższej, bo gość porównuje wtedy wyłącznie kwoty.
• Wyróżnij pozycje o wysokiej marży (ramka, opis, miejsce na początku kursu).
• Podawaj kilka opcji wegetariańskich.

Przykład krok po kroku

1. Wpisz nazwę lokalu: Bistro Smak, a w polu „Kuchnia (podtytuł)”: kuchnia polska.
2. W polu kursów wpisz trzy linie: Zupy: Rosół = 16, Żurek = 18,50, Dania główne: Pierogi ruskie = 32, Schabowy z ziemniakami = 42 oraz Desery: Szarlotka = 18.
3. Odczytaj kafelki: 3 kursy, 5 dań, średnia cena (16 + 18,50 + 32 + 42 + 18) / 5 = 126,50 / 5 = 25,30 zł, zakres cen 16–42 zł.
4. Skopiuj wersję tekstową. Zaczyna się od nazwy wielkimi literami (BISTRO SMAK), podtytułu i linii z 40 znaków „=”; dalej są nazwy kursów wielkimi literami i pozycje w formacie „Rosół ......... 16 zł”.
5. Rozwiń „Kod HTML do wklejenia na stronę” i skopiuj kod, jeśli menu ma trafić na stronę internetową.

Gdy dopiszesz do deserów „Sernik” bez ceny, przy poziomie 2 dostanie on kwotę od 22 do 31 zł, a obok wyniku pojawi się przycisk ponownego losowania.

Tabela referencyjna parametrów

Praktyczny poradnik użycia

• Ustal kolejność przed wpisywaniem dań: najpierw zaplanuj sekcje, a dopiero potem dodawaj pozycje. Dzięki temu nie będziesz przenosić wierszy między kategoriami, a każdy kurs to osobna linia, więc kolejność linii od razu jest kolejnością w karcie.
• Nie wstawiaj przecinków do nazw dań. Zapis „Pierogi (G, M)” zostanie rozdzielony na dwie pozycje; bezpieczniej napisać „Pierogi (G/M)”.
• Wpisuj ceny w jednym formacie: konsekwentnie używaj przecinka dziesiętnego bez spacji i tej samej waluty. „Żurek = 18, 50” da cenę 18 i osobne „danie” o nazwie 50.
• Grupuj dania o podobnej roli: przystawki nie powinny trafiać do dań głównych, a napoje do deserów. Nawet najlepszy układ HTML nie naprawi błędnego przypisania pozycji do kursu.
• Oznaczenia alergenów dopisz w nazwie dania, a legendę dodaj na dole karty już po skopiowaniu. To zwiększa bezpieczeństwo gości i porządkuje informację, ale wymaga ręcznej weryfikacji składów.
• Testuj wersję HTML na wąskim ekranie i na wydruku: sprawdź, czy długie nazwy dań się nie łamią i czy ceny są wyrównane. Cena stoi w jednym wierszu z pozycją i nie jest dzielona, więc bardzo długie nazwy warto skrócić.

Ograniczenia narzędzia

• Brak gotowej bazy potraw: generator nie wymyśli menu za Ciebie. Szablony dają tylko przykładowe kursy na start.
• Losowane ceny nie mają związku z rynkiem ani Twoimi kosztami. Służą do makiety, nie do ustalania cennika.
• Nie weryfikuje alergenów ani składów: nie ma na nie osobnych pól, a oznaczenia są tylko tekstem, który wpiszesz w nazwie dania. Nie zastąpi to konsultacji z technologiem żywności ani kontroli krzyżowego zanieczyszczenia.
• Nie analizuje marży ani food costu: narzędzie nie ma pola na koszty składników, więc nie obliczy rentowności. Średnia i zakres dotyczą wyłącznie cen sprzedaży widocznych na karcie.
• Nie gwarantuje gotowego druku. Wersję tekstową kopiujesz do schowka; do profesjonalnej poligrafii potrzebny jest PDF przygotowany w programie graficznym lub DTP.