Kalkulator gwintów metrycznych ISO
Porównaj skoki, zobacz klasyfikację, dobierz wiertło pod gwint i zrozum różnice bez wertowania tablic. Profesjonalne narzędzie online, które działa w Twojej przeglądarce. Szybko, bezpiecznie i bez instalowania zbędnego oprogramowania.
-
1Wprowadź dane
Wpisz treść, wklej tekst lub załaduj plik z dysku. -
2Kliknij przycisk
Narzędzie natychmiast przetworzy Twoje dane w przeglądarce. -
3Pobierz wynik
Skopiuj gotowy tekst lub zapisz plik na urządzeniu.
return "Wynik gotowy w 0.1s";
}
Kalkulator Gwintów Metrycznych
Profesjonalne parametry geometryczne, wytrzymałościowe i warsztatowe dla gwintów ISO.
Wybierz rozmiar z listy lub wprowadź dane własne, aby zobaczyć szczegółową analizę gwintu.
Powiązane narzędzia
Inne narzędzia, które mogą Ci się przydaćKalkulator gwintów metrycznych ISO – wymiary, wiertło pod gwint i parametry „na warsztat”
Gwint to niby prosta sprawa: „M10 i jedziemy”. A potem przychodzi realne życie – źle dobrane wiertło, urwany gwintownik, luźne pasowanie albo śruba, która trzyma „jakoś tak mniej”. Ten kalkulator gwintów metrycznych ISO pozwala policzyć kluczowe średnice i przekroje, dobrać wiertło pod gwint oraz szybko ocenić, czy masz do czynienia z gwintem zwykłym czy drobnozwojnym. Bez zgadywania i bez wertowania tablic na kolanie.
Co policzysz w tym kalkulatorze?
Wprowadzasz średnicę nominalną d i skok P (albo wybierasz preset), a dostajesz zestaw wartości, które realnie przydają się przy doborze narzędzi i ocenie nośności połączenia. W praktyce: wiertło pod gwint, średnice „robocze” gwintu i liczby, które mówią, ile materiału faktycznie przenosi obciążenie.
Jeśli robisz to zawodowo – docenisz, że nie musisz przeskakiwać między tablicami. Jeśli robisz to okazjonalnie – dostajesz czytelną odpowiedź, bez wchodzenia w akademickie wywody.
Dlaczego to działa szybciej niż „tablice z internetu”?
Bo w większości przypadków nie potrzebujesz całej encyklopedii gwintów. Potrzebujesz konkretu: jakie wiertło, jaka średnica podziałowa, ile zostaje „rdzenia” i czy drobny gwint faktycznie ma sens w Twoim przypadku. Kalkulator podaje dokładnie te parametry, które najczęściej ratują projekt albo warsztat przed serią małych, kosztownych błędów.
A jeżeli wybierzesz standardowy rozmiar (preset), to po prostu klikasz i masz – bez przepisywania.
Jak użyć kalkulatora gwintów – prosto i bez kombinowania
Masz dwa tryby pracy: wybór rozmiaru z listy (preset) albo dane własne. W praktyce większość ludzi zaczyna od presetu, a potem przechodzi na „custom”, gdy pojawia się gwint nietypowy (albo gdy trzeba sprawdzić coś „pomiędzy”).
- Wybierz preset (np. M10x1.5) albo ustaw Własny (Custom).
- Podaj średnicę d (mm) i skok P (mm). Uwaga: wpisuj wartości dodatnie – w praktyce i tak operujesz na dodatnich liczbach.
- Kliknij Oblicz gwint. Wyniki pojawią się od razu, razem z „hero” – czyli sugerowanym wiertłem pod gwint.
Jak czytać wyniki: co oznaczają te skróty i dlaczego warto je znać
Wyniki w kalkulatorze są zebrane tak, żebyś mógł je wykorzystać bez dodatkowych „interpretatorów”. Poniżej masz tłumaczenie na język praktyczny – co z daną liczbą zrobisz przy stole, w imadle albo w projekcie.
Zalecane wiertło pod gwint
To jest ten wynik, który najczęściej interesuje wszystkich: średnica wiertła pod gwint. W kalkulatorze zobaczysz ją jako wartość „hero”. Jest to szybka, warsztatowa metoda doboru, która w wielu typowych zastosowaniach działa bardzo dobrze jako punkt startowy.
W praktyce: jeśli potrzebujesz gwint M10x1.5, a kalkulator podaje 8.5 mm, to jest to Twoje „wiertło bazowe”. Potem wchodzą niuanse: materiał (aluminium vs stal), typ gwintownika, głębokość otworu, smarowanie, wymagane pasowanie. Ale bez tej bazowej średnicy często zaczyna się loteria.
Średnice d2, d3 i D1 – geometria, która robi różnicę
Te trzy wartości wyglądają jak „coś dla metrologii”, ale w praktyce mówią, jak wygląda gwint w przekroju:
d2 (średnica podziałowa) to średnica, na której „toczy się” współpraca zwojów – ważna przy ocenie pasowania i kontaktu. d3 (średnica rdzenia śruby) mówi, ile metalu realnie zostaje w śrubie w najsłabszym miejscu (czyli w rdzeniu). D1 to analogicznie „dno” gwintu wewnętrznego – przydatne, gdy analizujesz, ile materiału zostaje w elemencie z gwintem.
H oraz głębokości nacięcia
H to wysokość teoretycznego trójkąta profilu. Sama w sobie jest „geometrycznym fundamentem”, z którego wynikają głębokości gwintu zewnętrznego i wewnętrznego. Jeśli robisz coś pod obróbkę lub kontrolę jakości – te wartości pomagają złapać, czy proces idzie w dobrą stronę (albo dlaczego nie idzie).
Przekrój czynny (At) i przekrój rdzenia (As)
To jest złoto, gdy myślisz o wytrzymałości. At (przekrój czynny na rozciąganie) jest używany do szacowania, jak „mocno” śruba zniesie rozciąganie. As (przekrój rdzenia) pokazuje, ile materiału zostaje w rdzeniu śruby – czyli w miejscu, które najłatwiej osłabić złym doborem gwintu lub agresywnym wykonaniem.
Jeśli kiedyś widziałeś śrubę urwaną „równo w gwincie” – to właśnie dlatego te wartości mają znaczenie: gwint to nie tylko „kształt”, to realna redukcja przekroju.
Kąt wzniosu i klasyfikacja: zwykły czy drobnozwojny?
Kąt wzniosu podpowiada, jak „stroma” jest spirala gwintu. Zwykle nie musisz go liczyć codziennie, ale bywa przydatny przy analizie tarcia, samohamowności czy pracy w połączeniach, które są narażone na luzowanie.
Klasyfikacja (zwykły vs drobnozwojny) to szybka etykieta: drobny skok daje więcej zwojów na tej samej długości i często lepszą regulację/dokładność, ale potrafi być bardziej wrażliwy na zabrudzenia, uszkodzenia i wymaga staranniejszej obróbki.
Najczęstsze scenariusze użycia: gdzie ten kalkulator oszczędza czas
Szybki dobór wiertła pod gwint, gdy robisz otwór „na już” i chcesz uniknąć zerwania gwintownika lub zbyt luźnego gwintu.
Porównanie gwintu zwykłego i drobnozwojnego: co się dzieje z rdzeniem śruby i przekrojami, zanim zamrozisz dokumentację.
Weryfikacja „co tu było”: masz średnicę i skok, chcesz szybko sprawdzić, czy to standard ISO i jaki rozmiar najbardziej pasuje.
Zrozumienie, co oznaczają d2/d3/D1 w praktyce. Dobre narzędzie, gdy uczysz się metrologii lub obróbki.
Przykładowe wyniki „na chłopski rozum” – kilka popularnych gwintów
Poniższa tabela pokazuje typowe rozmiary gwintów metrycznych i wynik, który interesuje większość osób: wiertło pod gwint. To nie jest „jedyna słuszna prawda na każdy materiał świata”, ale bardzo dobry punkt wyjścia, szczególnie gdy pracujesz w standardowych warunkach.
| Gwint | Średnica d (mm) | Skok P (mm) | Sugerowane wiertło pod gwint (mm) | Kiedy to się przydaje |
|---|---|---|---|---|
| M6x1.0 | 6 | 1.0 | 5.0 | Obudowy, lekkie konstrukcje, szybkie połączenia |
| M8x1.25 | 8 | 1.25 | 6.75 | Najpopularniejszy „średni” gwint w mechanice |
| M10x1.5 | 10 | 1.5 | 8.5 | Motoryzacja, konstrukcje, elementy nośne |
| M12x1.75 | 12 | 1.75 | 10.25 | Wyższe obciążenia, mocowania, węzły konstrukcyjne |
Małe wskazówki, które robią dużą różnicę
Kalkulator daje liczby. Ty dajesz kontekst: materiał, narzędzie i cel. I właśnie w tym miejscu pojawiają się „drobiazgi”, które oddzielają gwint zrobiony raz-dobrze od gwintu zrobionego trzy razy i w nerwach.
- Jeśli gwintujesz w twardej stali, rozważ minimalnie większe wiertło (łatwiejsze gwintowanie) – kosztem nieco mniejszego „wypełnienia” gwintu.
- Przy aluminium i miękkich stopach często możesz trzymać się wiertła bazowego, ale zadbaj o smar i czystość – materiał lubi się „kleić”.
- Gwint drobnozwojny daje więcej zwojów na długości, ale bywa bardziej wrażliwy na uszkodzenia i zabrudzenia.
- Jeśli gwint jest krytyczny (nośność, bezpieczeństwo), traktuj wynik jako start, a nie koniec: pasowanie i technologia wykonania mają znaczenie.
- Gdy gwintujesz głęboko – pamiętaj o odprowadzaniu wióra i przerwach. Gwintownik nie czyta życzeń, tylko fizykę.
FAQ – pytania, które naprawdę padają przy gwintach
Czy wynik „wiertło pod gwint” zawsze będzie idealny?
To świetny punkt wyjścia i w wielu przypadkach trafia idealnie, ale „zawsze” w warsztacie nie istnieje. Materiał, narzędzie, wymagane pasowanie i długość gwintowania potrafią zmienić sytuację. Jeśli zależy Ci na maksymalnej wytrzymałości połączenia, trzymasz się wartości bazowej. Jeśli zależy Ci na łatwym gwintowaniu w twardym materiale, czasem minimalnie zwiększa się średnicę wiertła, żeby odciążyć gwintownik. W skrócie: wynik jest praktyczny i szybki, a Ty dobierasz go do realnych warunków.
Skąd mam wiedzieć, jaki skok P wpisać, jeśli mam tylko śrubę?
Najprościej: sprawdź oznaczenie na śrubie/opakowaniu (np. M10x1.5). Jeśli go nie masz, możesz zmierzyć skok grzebieniem do gwintów lub „na odcinku”: policz liczbę zwojów na 10 mm i podziel 10 przez liczbę zwojów. Dla przykładu: jeśli na 10 mm wypada ok. 6–7 zwojów, skok będzie w okolicy 1.5 mm. To nie jest metrologia laboratoryjna, ale często wystarcza, żeby trafić w standard i sprawdzić wynik w kalkulatorze.
Co oznacza d2, d3 i D1 – czy muszę to znać?
Nie musisz, jeśli chcesz tylko dobrać wiertło. Ale warto, jeśli projektujesz połączenia, oceniasz nośność albo diagnozujesz problem z gwintem. d3 pokazuje „najcieńsze miejsce” śruby (rdzeń), d2 mówi o średnicy pracy zwojów, a D1 dotyczy dna gwintu wewnętrznego. Dzięki tym wartościom możesz zrozumieć, dlaczego dwie śruby „o tej samej średnicy” potrafią mieć inną wytrzymałość (bo różny skok i inna geometria zmieniają realny przekrój).
Kiedy wybrać gwint drobnozwojny zamiast zwykłego?
Drobnozwojny bywa świetny, gdy potrzebujesz lepszej regulacji, większej odporności na samoczynne luzowanie w pewnych zastosowaniach albo gdy zależy Ci na większej liczbie zwojów na tej samej długości (np. w cienkościennych elementach). Z drugiej strony jest bardziej „delikatny” w wykonaniu i wrażliwy na zabrudzenia czy uszkodzenia. Jeżeli gwint będzie często rozkręcany, pracuje w trudnym środowisku albo musi być łatwy w serwisie, gwint zwykły często wygrywa prostotą.
Dlaczego kalkulator pokazuje przekrój czynny i przekrój rdzenia?
Bo śruba nie przenosi obciążenia „średnicą nominalną”, tylko realnym przekrojem tam, gdzie jest najsłabsza – a najczęściej na gwincie. Przekrój rdzenia (As) mówi, ile metalu zostaje w środku śruby, a przekrój czynny (At) pomaga oszacować zachowanie na rozciąganie. Jeśli porównujesz dwie wersje gwintu (np. zwykły i drobnozwojny), te liczby szybko pokażą, jak zmienia się „mięso” i potencjalna nośność.
Czy mogę używać kalkulatora do nietypowych średnic i skoków?
Tak – właśnie po to jest tryb „Custom”. Wpisujesz d i P, a kalkulator policzy parametry dla podanego zestawu. Pamiętaj tylko, że jeśli wchodzisz w mocno niestandardowe gwinty, to poza samą geometrią dochodzą kwestie dostępności narzędzi, tolerancji, pasowań i technologii wykonania. Kalkulator daje szybkie wartości geometryczne i warsztatowe, a resztę dopinasz do konkretnego zastosowania.
Czemu czasem gwint „wychodzi luźny” mimo poprawnego wiertła?
Najczęściej winne są: zużyty gwintownik, zbyt agresywne odprowadzanie wióra (szarpanie), niewłaściwe smarowanie, bicie wiertła, a czasem też materiał, który „pracuje” i rozciąga zarys. Bywa też, że oczekujesz pasowania ciaśniejszego niż standardowe, a wtedy sama średnica wiertła to nie wszystko. Jeśli widzisz powtarzalny problem, potraktuj kalkulator jako punkt kontrolny: czy w ogóle startujesz z właściwego miejsca, a potem sprawdź narzędzie i proces.
Na koniec: użyj tego jak profesjonalista, ale bez spiny
Najlepsze narzędzia są takie, które skracają drogę do decyzji. Ten kalkulator gwintów metrycznych ISO robi dokładnie to: podaje wiertło pod gwint, kluczowe średnice i parametry wytrzymałościowe w jednym miejscu. Możesz go używać „na szybko” albo wchodzić głębiej, gdy temat jest poważniejszy.
Jeśli masz przed sobą kolejną serię otworów do nagwintowania – serio, oszczędź sobie nerwów. Wpisz d i P, sprawdź wiertło, zrób gwint raz i dobrze.
Oblicz gwint teraz