Generator kluczy RSA

Jak używać generatora kluczy RSA w przeglądarce

Generator kluczy RSA tworzy parę kluczy — publiczny i prywatny — bezpośrednio w Twojej przeglądarce. Nie musisz nic instalować ani zakładać konta, a klucze nie są nigdzie wysyłane.

1. W polu „Rozmiar klucza” wybierz długość: 2048, 3072 lub 4096 bitów. Domyślnie zaznaczone jest 3072.
2. W polu „Przeznaczenie” wybierz sposób, w jaki chcesz później używać kluczy: szyfrowanie albo podpisy.
3. Kliknij przycisk „Generuj parę kluczy”.
4. Odczekaj chwilę. Zobaczysz napis „Generuję…”, a przy 4096 bitach pojawi się ostrzeżenie, że obliczenia mogą potrwać kilka sekund.
5. Skopiuj gotowy tekst z dwóch pól albo pobierz pliki: klucz-publiczny.pem i klucz-prywatny.pem.

Wynik to dwa pola tylko do odczytu oraz dwa linki do pobrania. Klucz publiczny otrzymujesz w formacie PEM z nagłówkiem PUBLIC KEY, a klucz prywatny w formacie PEM z nagłówkiem PRIVATE KEY. Oba powstały na Twoim urządzeniu — narzędzie nie wysyła ich na żaden serwer.

Wskazówka: jeśli nie wiesz, co wybrać, zostaw ustawienia domyślne. Od razu otrzymasz parę kluczy 3072-bitowych przeznaczoną do szyfrowania.

Jak wybrać rozmiar klucza 2048, 3072 lub 4096

Rozmiar klucza to liczba bitów. Większa liczba oznacza więcej bezpieczeństwa, ale też dłuższe generowanie i większe pliki, które trudniej zmieścić w niektórych systemach.

Nie ma jednej odpowiedzi dobrej dla wszystkich. Jeśli system, w którym chcesz użyć kluczy, podaje własne wymagania, trzymaj się ich. Jeśli nie — wybierz 3072 bity i nie zastanawiaj się dłużej.

Do czego służą RSA-OAEP, RSASSA-PKCS1-v1_5 i RSA-PSS

Klucze RSA można wykorzystać na dwa sposoby: do szyfrowania danych oraz do podpisywania. Pole „Przeznaczenie” decyduje o tym, do czego zostanie przygotowana cała para.

• szyfrowanie (RSA-OAEP, SHA-256) — opcja domyślna. Kluczem publicznym zaszyfrujesz niewielką porcję danych, a kluczem prywatnym ją odszyfrujesz. To rozwiązanie zgodne ze współczesnymi zaleceniami bezpieczeństwa.
• podpisy (RSASSA-PKCS1-v1_5, SHA-256) — starszy, ale wciąż szeroko obsługiwany sposób podpisywania. Kluczem prywatnym tworzysz podpis, kluczem publicznym inni go sprawdzają. Wybierz go wtedy, gdy współpracujesz z systemem obsługującym właśnie ten schemat.
• podpisy (RSA-PSS, SHA-256) — nowszy wariant podpisu, uznawany za bezpieczniejszy. Działanie jest podobne: podpisujesz kluczem prywatnym, weryfikujesz publicznym.

Wszystkie trzy opcje korzystają z tego samego skrótu SHA-256. Praktyczna różnica jest prosta: RSA-OAEP chroni dane, a dwa pozostałe schematy potwierdzają autentyczność i to, że treść nie została zmieniona. Jeśli nie wiesz, co wybrać, sprawdź, którego schematu wymaga system, w którym chcesz użyć kluczy. Pamiętaj też, że para utworzona z myślą o szyfrowaniu jest przygotowana do szyfrowania, a nie do podpisywania — do drugiego zastosowania wygeneruj osobną parę.

Jak przechowywać klucz prywatny i co oznaczają formaty PEM, SPKI i PKCS#8

Klucz publiczny możesz udostępniać — służy innym do szyfrowania danych kierowanych do Ciebie albo do sprawdzania Twoich podpisów. Klucz prywatny zachowaj wyłącznie dla siebie.

• PEM — zwykły tekst zaczynający się od nagłówka, na przykład PUBLIC KEY lub PRIVATE KEY. Kopiuj całość razem z nagłówkiem.
• SPKI — sposób zapisu klucza publicznego. Taki klucz znajdziesz w pliku klucz-publiczny.pem.
• PKCS#8 — sposób zapisu klucza prywatnego. Taki klucz znajdziesz w pliku klucz-prywatny.pem.

Jak zadbać o klucz prywatny:

1. Zapisz plik w miejscu, do którego dostęp masz tylko Ty.
2. Nie wysyłaj go czatem ani pocztą i nie wrzucaj na współdzielony dysk.
3. Zrób kopię zapasową w bezpiecznym miejscu — zgubionego klucza nie odtworzysz.
4. Pamiętaj, że plik nie jest zabezpieczony hasłem. Jeśli trafi w niepowołane ręce, będzie można się nim posłużyć.

Ograniczenia i czego narzędzie nie liczy: brak szyfrowania hasłem, brak JWK/OpenSSH, brak operacji szyfrowania i podpisywania

Narzędzie generuje wyłącznie parę kluczy w formacie PEM. Warto wiedzieć, czego nie robi, żeby nie szukać funkcji, których tu nie ma.

• Nie szyfruje klucza prywatnego hasłem. Plik klucz-prywatny.pem nie jest chroniony żadnym hasłem — bezpieczeństwo zależy od tego, gdzie go przechowasz.
• Nie eksportuje kluczy do innych formatów. Nie otrzymasz pliku w formacie JWK ani w formacie OpenSSH, ani pliku wymaganego przez niektóre programy. Dostajesz tylko PEM: klucz publiczny (SPKI) i klucz prywatny (PKCS#8).
• Nie szyfruje danych ani nie podpisuje plików. To generator kluczy, a nie narzędzie do szyfrowania dokumentów czy tworzenia podpisów. Te operacje wykonasz w programie lub systemie obsługującym wybrany schemat.
• Nie obsługuje innych długości niż 2048, 3072 i 4096 bitów. Krótszych ani dłuższych kluczy tu nie utworzysz.
• Nie prowadzi historii ani konta. Zamknięcie karty kończy pracę — pobierz oba pliki, zanim to zrobisz.
• Nie sprawdza zgodności z Twoim systemem. Sam upewnij się, że wybrany rozmiar i przeznaczenie są obsługiwane tam, gdzie chcesz użyć kluczy.

Praktyczna kolejność działania: najpierw ustal, gdzie klucze mają działać, potem wybierz rozmiar i przeznaczenie. Przy 4096 bitach generowanie może potrwać kilka sekund, więc nie zamykaj karty w trakcie.

Najczęstsze pytania

Narzędzie korzysta z Web Crypto API w przeglądarce i nie wysyła kluczy; wygenerowany klucz prywatny jest niezabezpieczony hasłem — przed użyciem produkcyjnym zweryfikuj wymagania bezpieczeństwa i format klucza.