Generator schematu bazy danych

Generator schematu bazy danych

Opisz strukturę w prostym formacie tekstowym, a generator schematu bazy danych przygotuje kompletny skrypt DDL: instrukcje CREATE TABLE, indeksy i klucze obce. Kod wygenerujesz dla MySQL i MariaDB albo dla PostgreSQL, a potem skopiujesz go lub pobierzesz jako plik schemat.sql.

Format

Jedna tabela zajmuje jeden wiersz:

tabela: kolumna:typ|modyfikatory, kolumna2:typ|modyfikatory

Przykład:

users: id:bigint|pk|auto, email:string|255|unique|notnull
orders: id:bigint|pk|auto, user_id:bigint|fk:users.id, total:decimal|12,2

Kolumny oddzielasz przecinkiem i spacją, a typ od modyfikatorów pionową kreską. Wiersze zaczynające się od #, -- lub // są komentarzami i zostają pominięte. Nazwy tabel i kolumn mogą zawierać tylko litery bez polskich znaków, cyfry i podkreślnik; inne znaki generator usuwa i zgłasza ostrzeżenie. Jednorazowo przetworzysz do 100 tabel i 20 000 znaków definicji. Na start masz trzy gotowe przykłady: blog, sklep oraz projekty z zadaniami.

Modyfikatory

Typy

bigint, int (integer), smallint, tinyint, decimal (numeric), string (varchar), char, uuid, text, longtext, boolean (bool), timestamp, datetime, date, time, json, float, double. Bez podanej długości string daje VARCHAR(255), char – CHAR(1), a decimal – DECIMAL(12,2). Nieznany typ zamienia się na VARCHAR(255) i trafia na listę ostrzeżeń.

Jak działa generator schematu bazy danych

Narzędzie czyta tekst linia po linii. Każda linia to jedna tabela: nazwa stoi przed pierwszym dwukropkiem, a po nim lista kolumn. Separatorem kolumn jest przecinek, po którym stoi spacja, dlatego zapis decimal|12,2 bez spacji pozostaje jedną kolumną i daje DECIMAL(12,2).

Typy są tłumaczone na składnię wybranej bazy. W MySQL boolean staje się TINYINT(1), uuid – CHAR(36), a json – JSON. W PostgreSQL te same zapisy dają BOOLEAN, UUID i JSONB, decimal zamienia się na NUMERIC, a nazwy są ujmowane w cudzysłowy zamiast odwrotnych apostrofów. Pojedyncza kolumna całkowita z pk, która nie jest kluczem obcym, dostaje autonumerację nawet bez modyfikatora auto. Jeśli tabela nie ma żadnego pk, a ma kolumnę id, kluczem głównym zostaje id.

Skrypt powstaje w trzech blokach. Najpierw idą wszystkie instrukcje CREATE TABLE, potem indeksy, a na końcu klucze obce dopisywane przez ALTER TABLE ADD CONSTRAINT. Definicja może więc odwoływać się do tabeli, która w polu stoi niżej, i nie trzeba ręcznie sortować wierszy. W MySQL każda tabela dostaje wybrany silnik (InnoDB lub MyISAM) i kodowanie (utf8mb4, utf8 lub latin1). Indeksy i klucze obce możesz wyłączyć osobnymi polami wyboru.

Pod wynikiem widać liczbę tabel, kolumn, kluczy obcych i indeksów, tabelę powiązań oraz listę ostrzeżeń. Generator zgłasza między innymi klucz obcy do nieistniejącej tabeli lub kolumny, różne typy po obu stronach relacji, ON DELETE SET NULL na kolumnie z notnull, MyISAM z kluczami obcymi i kodowanie bez pełnego Unicode.

Przykład: domyślny schemat krok po kroku

1. Po wejściu na stronę w polu jest przykład z dwiema tabelami. users ma kolumny id, name, email, password i created_at, a orders – id, user_id, total, status i created_at.
2. Parser wyodrębnia dziesięć definicji kolumn, ponieważ 5 + 5 = 10.
3. Typy zostają zamienione: bigint na BIGINT, string|255 na VARCHAR(255), string|20 na VARCHAR(20), decimal|12,2 na DECIMAL(12,2), a timestamp na TIMESTAMP.
4. Obie kolumny id dostają NOT NULL i AUTO_INCREMENT oraz linię PRIMARY KEY. Kolumna email otrzymuje NOT NULL UNIQUE, status – DEFAULT 'pending', a NOT NULL pojawia się też przy name, password i total.
5. Klucz obcy orders.user_id → users.id trafia na koniec skryptu jako instrukcja ALTER TABLE z ograniczeniem fk_orders_user_id.
6. Wynik dla MySQL: 2 tabele, 10 kolumn, 1 klucz obcy, 0 indeksów i brak ostrzeżeń. Po przełączeniu na PostgreSQL licznik indeksów pokaże 1, bo generator doda CREATE INDEX na orders.user_id.

Fragment wyniku dla MySQL z domyślnymi opcjami:

CREATE TABLE `orders` (
`id` BIGINT NOT NULL AUTO_INCREMENT,
`user_id` BIGINT,
`total` DECIMAL(12,2) NOT NULL,
`status` VARCHAR(20) DEFAULT 'pending',
`created_at` TIMESTAMP,
PRIMARY KEY (`id`)
) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=utf8mb4;

ALTER TABLE `orders` ADD CONSTRAINT `fk_orders_user_id` FOREIGN KEY (`user_id`) REFERENCES `users` (`id`) ON DELETE CASCADE;

Mapowanie zapisu na obiekty w bazie

Praktyczne wskazówki

• Podawaj długość przy string. Zapis string|20 mówi wprost, ile znaków przewidujesz; bez liczby generator wstawi VARCHAR(255).
• Kolumna klucza obcego musi mieć ten sam typ co kolumna docelowa, np. BIGINT i BIGINT. Przy niezgodności baza odrzuci ALTER TABLE, a generator ostrzega o tym przed importem.
• Modyfikator index przy kolumnie z unique albo przy pierwszej kolumnie klucza głównego nic nie zmienia: obie mają indeks z definicji, więc generator go pomija.
• Kolumna z fk bez notnull dopuszcza rekord bez powiązania. Dodaj notnull, gdy relacja jest obowiązkowa, ale nie łącz go z ON DELETE SET NULL.
• Index dodawaj do kolumn, po których filtrujesz lub sortujesz, np. status czy due_date. InnoDB sam zakłada indeks na kolumnie klucza obcego, PostgreSQL nie, dlatego w tym dialekcie generator dopisuje go za Ciebie.
• Trzymaj definicję w kontroli wersji. Kilka linii opisu struktury łatwiej przejrzeć niż ręcznie pisane instrukcje rozsiane po migracjach.

Czego narzędzie nie uwzględnia

• Skrypt tworzy nowe tabele. Nie zmieni działającej tabeli ani nie przeniesie danych; zmiany w istniejącej bazie przygotujesz w generatorze SQL ALTER TABLE.
• Akcja ON DELETE (CASCADE, RESTRICT, SET NULL lub NO ACTION) jest wspólna dla wszystkich kluczy obcych w skrypcie, a klauzula ON UPDATE nie jest dodawana.
• Klucz złożony da się zapisać tylko jako klucz główny. Klucze obce, unique i indeksy dotyczą zawsze jednej kolumny.
• Brakuje typów enum i blob, atrybutu UNSIGNED, kolacji i komentarzy kolumn. Takie elementy trzeba dopisać ręcznie w gotowym pliku.
• Generator nie sprawdza rozmiaru wiersza ani długości indeksu, a zbyt długie nazwy skraca do 64 znaków w MySQL i 63 w PostgreSQL. Wynik najlepiej uruchomić najpierw na kopii bazy.