Test słuchu

Test słuchu online — zakres słyszalnych częstotliwości

Ludzkie ucho odbiera dźwięki od ok. 20 Hz do 20 kHz, ale górna granica spada z wiekiem. Ten test pozwala sprawdzić, które tony słyszysz — to prosta zabawa edukacyjna, a nie badanie medyczne.

Zakres słyszenia a wiek

Wartości są orientacyjne — na słyszenie wpływa też ekspozycja na hałas, geny i stan uszu.

Jak przeprowadzić test?

1. Załóż słuchawki — głośnik telefonu nie odtwarza najwyższych tonów.
2. Ustaw komfortową, niezbyt głośną głośność.
3. Odtwarzaj kolejne tony od 125 Hz do 16 kHz.
4. Zanotuj najwyższy ton, który jeszcze słyszysz.

Uwagi

• Słuchawki i głośniki mają własne ograniczenia pasma — to może zafałszować wynik.
• Głośność 18 dB jest bardzo cicha — jeśli nic nie słyszysz, zwiększ ją ostrożnie.
• Test nie ocenia ubytku słuchu, a jedynie orientacyjny zakres.

Jak działa test słuchu online

Narzędzie generuje w przeglądarce pojedyncze tony sinusoidalne, czyli drgania o dokładnie jednej częstotliwości, bez harmonicznych i bez szumu. Taki sygnał powstaje cyfrowo i dopiero na końcu trafia przez kartę dźwiękową do słuchawek, dlatego na wynik wpływa nie tylko Twój słuch, ale cały tor: przetworniki, kodek, ustawienia systemowe i wzmocnienie.

Częstotliwość podaje się w hercach i oznacza liczbę drgań na sekundę. Skala słyszenia jest logarytmiczna: podwojenie częstotliwości to jedna oktawa, więc taka sama odległość dzieli 125 Hz i 250 Hz oraz 8000 Hz i 16 000 Hz. Test przechodzi przez siedem takich podwojeń: 125, 250, 500, 1000, 2000, 4000, 8000 i 16 000 Hz. Dla porównania całe pasmo słyszalne, od 20 Hz do 20 kHz, obejmuje w przybliżeniu dziesięć podwojeń, bo 20 Hz pomnożone dziesięć razy przez dwa daje około 20 480 Hz.

Poziom 18 dB jest w tym narzędziu bardzo cichy i ma charakter względny. Przeglądarka nie kalibruje głośności do ciśnienia akustycznego, więc nie wiadomo, ile decybeli SPL faktycznie dociera do ucha. Test nie wyznacza progu słyszenia metodą audiometryczną, a jedynie sprawdza, czy dany ton jest słyszalny przy ustawionym poziomie. Wynikiem jest najwyższa częstotliwość, przy której jeszcze słyszysz dźwięk.

Przykład: test krok po kroku

1. Osoba w wieku 38 lat, słuchawki nauszne, cichy pokój. Start od tonu 125 Hz, głośność ustawiona raz i niezmieniana do końca serii.
2. Tony 250, 500, 1000 i 2000 Hz: wszystkie słyszalne wyraźnie, bez wahania.
3. Tony 4000 i 8000 Hz: nadal słyszalne, choć przy 8000 Hz dźwięk wydaje się subiektywnie cichszy.
4. Tony 10 000, 12 000 i 14 000 Hz: jeszcze słyszalne, przy 14 000 Hz trzeba się już skupić.
5. Ton 16 000 Hz: cisza. Delikatne podniesienie głośności o jeden lub dwa stopnie nie zmienia wyniku.
6. Wynik: 14 000 Hz. To 112 razy więcej niż 125 Hz, ponieważ 14 000 podzielone przez 125 daje 112. Wartość leży między 8000 Hz, czyli 64 razy więcej niż 125 Hz, a 16 000 Hz, czyli 128 razy więcej. Dla przedziału wiekowego 30-40 lat typowa górna granica to 15-17 kHz, więc wynik wypada od 1 do 3 kHz poniżej dolnej granicy tego przedziału. Zanim uznasz to za cechę swojego słuchu, powtórz test na innym sprzęcie.

Drabinka częstotliwości użyta w teście

Jak przeprowadzić test, żeby wynik coś znaczył

• Ta sama sesja i ten sam sprzęt - wyniki porównuj tylko na tym samym modelu słuchawek i przy tej samej głośności. Zmiana przetworników potrafi przesunąć wynik o całe pasmo, niezależnie od stanu uszu.
• Cichy pokój i słuchawki nauszne - wentylator komputera, rozmowy za ścianą czy muzyka w tle podnoszą próg słyszenia najbardziej przy wysokich tonach. Słuchawki nauszne zwykle przenoszą górę pasma lepiej niż głośnik telefonu.
• Głośność ustaw raz - nie podkręcaj suwaka przy każdym kolejnym tonie, bo przestajesz porównywać jeden warunek. Jeśli seria wypada cicho, powtórz całość od początku, a nie tylko ostatnie tony.
• Krótkie serie i przerwy - kilka tonów, potem przerwa. Po dłuższym słuchaniu tego samego dźwięku ucho się adaptuje i wynik ucieka w górę lub w dół.
• Notuj datę i konfigurację - zapisz wynik razem z datą, modelem słuchawek i ustawieniem głośności. Bez tego po miesiącu nie odróżnisz realnej zmiany od innego sprzętu.

Czego ten test nie uwzględnia

• Brak kalibracji poziomu - 18 dB w narzędziu to wartość względna, a nie ciśnienie akustyczne mierzone w decybelach SPL. Ta sama cyfra na dwóch komputerach może odpowiadać zupełnie innej głośności w uszach.
• Tor audio poza kontrolą - tryby oszczędzania energii, kompresja stratna, korektory, efekty przestrzenne i podbijanie basów obcinają lub zniekształcają górę pasma, zanim dźwięk dotrze do przetwornika.
• Hałas otoczenia i zmęczenie ucha - szum tła maskuje ciche tony, a po dłuższym słuchaniu następuje adaptacja. Wynik z głośnego biura i z cichej sypialni nie jest porównywalny.
• To nie jest badanie diagnostyczne - narzędzie nie różnicuje przyczyn, nie wykrywa ubytku w środku pasma, nie porównuje przewodnictwa powietrznego z kostnym i nie ocenia mowy w szumie. Każdy niepokojący objaw wymaga wizyty u specjalisty.

Najczęstsze pytania