Konwerter JSON na SQL

Konwerter JSON na SQL

Wklej tablicę obiektów JSON, a konwerter JSON na SQL wygeneruje gotowe instrukcje INSERT (opcjonalnie z CREATE TABLE) w dialekcie MySQL, PostgreSQL albo SQLite. Wynik kopiujesz jednym przyciskiem lub pobierasz jako plik .sql nazwany tak jak tabela.

Wnioskowanie typów

Przykład

[
  {"id":1,"name":"Anna","active":true},
  {"id":2,"name":"Jan","active":false}
]

Daje w MySQL (tabela users, po jednym INSERT na wiersz):

INSERT INTO `users` (`id`, `name`, `active`) VALUES (1, 'Anna', 1);
INSERT INTO `users` (`id`, `name`, `active`) VALUES (2, 'Jan', 0);

Po przełączeniu na PostgreSQL nazwy trafiają w cudzysłowy, a wartości logiczne zostają logiczne: INSERT INTO "users" ("id", "name", "active") VALUES (1, 'Anna', TRUE);

Jak działa konwerter JSON na SQL

Narzędzie czyta wklejone dane i traktuje je jak zbiór rekordów: każdy obiekt to jeden wiersz, a każdy klucz pierwszego poziomu to jedna kolumna. Przyjmuje tablicę obiektów, pojedynczy obiekt (jeden wiersz), JSON Lines (obiekt w każdej linii) oraz obiekty rozdzielone przecinkami bez nawiasów [ ]. Najpierw skanuje wszystkie obiekty i buduje unię kluczy: kolumna powstaje wtedy, gdy klucz pojawi się choćby w jednym obiekcie. Kolejność kolumn odpowiada kolejności pierwszego wystąpienia klucza, dlatego układ pól w pierwszym obiekcie przesądza o kształcie zapytania.

Drugi etap to wnioskowanie typu osobno dla każdej kolumny, na podstawie wszystkich jej wartości, a nie tylko pierwszego wiersza. Dla ułamków skala wynosi co najmniej 2, a rośnie, gdy dane mają więcej miejsc po przecinku: 0.125 daje DECIMAL(12,3). Precyzja to co najmniej 12 cyfr łącznie; liczba z 11 cyframi przed przecinkiem podniesie ją do DECIMAL(13,2). Przy zapisie wykładniczym (np. 1.5e-7) albo precyzji powyżej 38 kolumna dostaje DOUBLE (w PostgreSQL DOUBLE PRECISION). Liczby całkowite w tej samej kolumnie co ułamki nie zmieniają typu na tekst, kolumna zostaje DECIMAL.

Trzeci etap to złożenie zapytania. Teksty trafiają w apostrofy, a apostrof wewnątrz tekstu jest podwajany; w MySQL podwajany jest też backslash. Wartości logiczne w MySQL i SQLite stają się 1 i 0, w PostgreSQL TRUE i FALSE. Zarówno null, jak i brak klucza w obiekcie dają NULL. W trybie „Jedno zbiorcze INSERT” wszystkie wiersze lądują w jednej instrukcji jako kolejne krotki VALUES, co skraca skrypt i czas wstawiania. Pod wynikiem widać liczbę wierszy, kolumn i instrukcji, rozmiar skryptu oraz uwagi do konwersji, np. o wierszach z brakującymi kluczami.

Przykład krok po kroku

1. Dane wejściowe to tablica trzech obiektów: [{"id":1,"name":"Anna","cena":19.9,"active":true}, {"id":2,"name":"O'Neill","cena":5,"active":false}, {"id":3,"name":"Jan","active":true}]. Liczba obiektów wyznacza liczbę wierszy, czyli 3.
2. Unia kluczy daje 4 kolumny: id, name, cena oraz active. Klucz cena występuje tylko w 2 z 3 obiektów, więc w trzecim wierszu przyjmie wartość NULL, a narzędzie zgłosi to w uwagach.
3. Typy kolumn w MySQL: id to liczby całkowite, więc INT; name to tekst, więc VARCHAR(255); cena zawiera 19.9 (jedno miejsce po przecinku) oraz 5, więc cała kolumna dostaje DECIMAL(12,2); active to wartości logiczne, więc TINYINT(1).
4. Zapis wartości: liczby zostają w najkrótszej postaci (19.9 i 5, zaokrąglenie do 19.90 i 5.00 robi dopiero baza w kolumnie DECIMAL), true daje 1, false daje 0, a apostrof w nazwisku O'Neill jest podwajany do 'O''Neill'.
5. Tryb zbiorczy składa wszystko w jedną instrukcję: INSERT INTO `users` (`id`, `name`, `cena`, `active`) VALUES (1, 'Anna', 19.9, 1), (2, 'O''Neill', 5, 0), (3, 'Jan', NULL, 1);
6. Z zaznaczonym CREATE TABLE i opcją „Klucz główny na kolumnie id” przed INSERT pojawi się definicja z `id` INT PRIMARY KEY, bo id zawiera unikalne liczby całkowite bez pustych wartości. Kontrola: 3 obiekty dały 3 krotki, 4 klucze dały 4 kolumny, 1 brakująca wartość dała 1 NULL.

Zapis wartości – tabela referencyjna

Praktyczne wskazówki przed importem

• Ustaw nazwę tabeli i sprawdź nazwy kolumn: nazwa tabeli nie wynika z JSON-a, więc podajesz ją ręcznie. Może zawierać tylko litery A-Z, cyfry i podkreślnik; inne znaki są usuwane, a narzędzie pokazuje, jakiej nazwy użyło. Klucze JSON trafiają do zapytania w cudzysłowach, ale spacje, myślniki i polskie znaki w nazwach kolumn utrudniają później pisanie zapytań.
• Sprawdź unię kluczy przed skopiowaniem wyniku. Jeśli obiekty mają różne zestawy pól, kolumn będzie tyle, ile różnych kluczy w całej tablicy, a nie w pierwszym obiekcie. Brakujące wartości nie znikną, pojawią się jako NULL.
• Trzymaj jedną klasę wartości na kolumnę. Gdy w polu id trafią się raz liczby, a raz teksty (albo liczby i true/false), kolumna dostanie VARCHAR(255) i straci typ liczbowy.
• Kolumna, w której są same null, dostaje typ domyślny INT. Narzędzie ostrzega o tym w uwagach, a właściwy typ dobierasz ręcznie.
• Dziel duże wsady na partie. Pojedynczy INSERT z bardzo dużą liczbą krotek może przekroczyć limit pakietu po stronie serwera (w MySQL max_allowed_packet). Samo narzędzie przyjmuje do 5 000 wierszy i 500 KB danych.
• Zachowaj oryginalny JSON, żeby po korekcie danych powtórzyć konwersję i porównać oba wyniki.

Ograniczenia narzędzia

• Tylko klucze pierwszego poziomu: zagnieżdżone obiekty i tablice nie są rozkładane na osobne tabele ani relacje. Trafiają do kolumny jako tekst z zapisem JSON, który możesz potem przenieść do typu JSON lub JSONB albo znormalizować.
• Klucz główny jest opcjonalny i działa tylko dla kolumny id z unikalnymi liczbami całkowitymi. Narzędzie nie generuje kluczy obcych (REFERENCES, ON DELETE), UNIQUE, NOT NULL ani indeksów.
• Daty zostają tekstem: data zapisana w JSON jako łańcuch znaków trafi do kolumny VARCHAR, a nie DATE lub TIMESTAMP. Typ zmień w CREATE TABLE albo już w bazie, po imporcie.
• Brak weryfikacji ze schematem docelowym: narzędzie nie zna istniejącej tabeli, więc nie sprawdzi zgodności nazw ani typów kolumn. Porównanie wyniku z rzeczywistym schematem należy do Ciebie.