Język obcy nowożytny — poziom A1+ — nowa podstawa programowa, klasy 7–8 · język drugi

Źródło: rozporządzenie Ministra Edukacji z 11 marca 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 378), załącznik nr 2 — tekst dosłowny.

Cele kształcenia — wymagania ogólne

  1. Posługiwanie się środkami językowymi: leksykalnymi, gramatycznymi, fonetycznymi i ortograficznymi.
  2. Rozumienie wypowiedzi ustnych i pisemnych.
  3. Tworzenie wypowiedzi ustnych i pisemnych.
  4. Uczestniczenie w rozmowie i reagowanie w sytuacjach życia codziennego, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie.
  5. Przekształcanie przekazu w ramach tego samego języka obcego nowożytnego oraz między językami, a także z formy ustnej, pisemnej lub wizualnej na inną formę.
  6. Posługiwanie się strategiami i technikami uczenia się języka obcego nowożytnego.
  7. Rozwijanie otwartości na różnorodność kulturową.

Treści nauczania — wymagania szczegółowe

Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych: leksykalnych

Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych: leksykalnych, gramatycznych, fonetycznych i ortograficznych, niezbędnych do realizacji pozostałych wymagań szczegółowych dotyczących wiedzy i umiejętności, w zakresie tematów

Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy

Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie i powoli, w standardowej odmianie języka

Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. e-maile

Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. e-maile, SMS-y, napisy, ulotki, etykiety, jadłospisy, ogłoszenia, newsy, rozkłady jazdy, instrukcje, historyjki obrazkowe z tekstem, wywiady, posty, teksty narracyjne i literackie)

Uczeń tworzy bardzo krótkie i proste wypowiedzi ustne

Uczeń tworzy bardzo krótkie i proste wypowiedzi ustne, zachowując zasady grzeczności językowej

Tworzy bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne…

Uczeń, posługując się właściwym dla danego języka obcego alfabetem lub sposobem zapisu, tworzy bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. wiadomość, post, e-mail, historyjkę), z zachowaniem zasad grzeczności językowej oraz, jeżeli to konieczne, zasad konstruowania tekstów danego rodzaju

Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach życia codziennego w sposób zrozumiały

Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach życia codziennego w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, zachowując zasady grzeczności językowej

Tworzy – w reakcji na najbardziej typowe sytuacje życia codziennego –…

Uczeń, posługując się właściwym dla danego języka obcego alfabetem lub sposobem zapisu, tworzy – w reakcji na najbardziej typowe sytuacje życia codziennego – bardzo prosty tekst pisany (np. wiadomość, formularz, post, e-mail, komentarz, wpis na czacie lub forum) w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, z zachowaniem zasad grzeczności językowej

Uczeń przetwarza bardzo prosty tekst ustnie lub pisemnie

Uczeń posługuje się strategiami i technikami uczenia się języka obcego…

Uczeń posługuje się strategiami i technikami uczenia się języka obcego nowożytnego, w tym z wykorzystaniem narzędzi cyfrowych, adekwatnymi do realizowanego zadania oraz zgodnymi z jego indywidualnymi preferencjami

Uczeń rozwija wiedzę, umiejętności oraz postawy

Uczeń rozwija wiedzę, umiejętności oraz postawy, w tym rozumienie własnej tożsamości kulturowej, niezbędne do efektywnego funkcjonowania w wielokulturowym świecie

Warunki i sposób realizacji

Nadrzędnym celem kształcenia językowego jest skuteczne porozumiewanie się w języku obcym nowożytnym – zarówno w mowie, jak i w piśmie – jednak u podstaw działań językowych w klasie powinna leżeć komunikacja w formie ustnej, obejmująca słuchanie, mówienie oraz reagowanie i przetwarzanie językowe.

Rozwijanie kompetencji w zakresie języka obcego nowożytnego to proces długotrwały, naznaczony nierównomiernym rozwojem w zakresie poszczególnych umiejętności. Sprawia to, że osiągnięcie oczekiwanego poziomu biegłości językowej, np. A2 w przypadku języka obcego nowożytnego nauczanego jako pierwszy, w zakresie poszczególnych umiejętności i systemów językowych może w przypadku tego samego ucznia zająć różną ilość czasu. Ze względu na specyfikę rozwijania umiejętności językowych w podstawie programowej w zakresie przedmiotu język obcy nowożytny zrezygnowano z wydzielenia odrębnego zakresu wiadomości i umiejętności dla klas IV–VI, określając jeden wspólny zakres dla klas IV–VIII. Należy także mieć na względzie, że rozwój umiejętności w zakresie języka obcego nowożytnego jest również zależny od warunków, w których odbywa się kształcenie. Zadaniem szkoły jest zapewnienie takich warunków, w których godziny przeznaczone na kształcenie językowe zostaną wykorzystane w sposób optymalny.

Kształcenie w zakresie języka obcego nowożytnego nauczanego jako pierwszy i drugi powinno przebiegać w atmosferze bezpieczeństwa i zaufania, w możliwie małych grupach o zbliżonym poziomie językowym. Szczególnie istotne w procesie kształcenia językowego jest wzbudzanie i utrzymywanie motywacji, m.in. przez:

1) stosowanie metody małych kroków, polegającej na dzieleniu złożonych zagadnień na mniejsze części, których opanowanie daje uczniom satysfakcję i poczucie sukcesu; 2) przekazywanie wartościowej i budującej informacji zwrotnej;

3) ocenianie służące wzmacnianiu postawy nastawionej na rozwój, wspierające ucznia w nabywaniu umiejętności językowych, z akceptującym podejściem do błędu językowego niezakłócającego komunikacji;

4) tworzenie i wykorzystywanie takich zadań językowych, które będą stanowiły ilustrację przydatności języka obcego nowożytnego do realizacji własnych celów komunikacyjnych uczniów, spójnych z potrzebami poznawczymi, emocjonalnymi i społecznymi uczniów, oraz stwarzanie sytuacji edukacyjnych sprzyjających poznawaniu i rozwijaniu przez uczniów własnych zainteresowań oraz pasji.

W kształceniu językowym ważną rolę odgrywa również:

1) ekspozycja na język obcy nowożytny w trakcie zajęć, używanie języka obcego nowożytnego nie tylko jako treści swoistej dla przedmiotu nauczania, ale również jako języka komunikacji podczas zajęć w różnych rodzajach interakcji, zarówno nauczyciel – uczeń, jak i uczeń – uczeń;

2) stosowanie różnorodnych, adekwatnych do stawianych celów, form, metod i technik pracy, w tym ćwiczeń bazujących na pracy w parach lub grupach, które dają możliwość rozwijania m.in. umiejętności współpracy;

3) monitorowanie przez uczniów własnych postępów i refleksja nad uczeniem się; 4) świadomość długotrwałości procesu opanowywania umiejętności językowych; 5) wykorzystywanie autentycznych materiałów źródłowych – tekstów, zdjęć, filmów, nagrań audio, w tym nagrań prezentujących różnorodne warianty danego języka obcego nowożytnego, zarówno rodzimych, jak i nierodzimych użytkowników języka, również z użyciem narzędzi związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi; 6) zachęcanie uczniów do podejmowania samodzielnych aktywności, m.in. w ramach realizowania kolejnych doświadczeń edukacyjnych, pracy z wykorzystaniem filmów, zasobów Internetu, książek (np. uproszczonych lektur, komunikatorów i mediów społecznościowych), w odpowiednim zakresie i stosownie do wieku uczniów, służących doskonaleniu własnych umiejętności językowych, których efektem będzie stopniowo rozwijana autonomia;

7) uświadamianie uczniom różnorodności technik służących uczeniu się oraz zachęcanie uczniów do szukania podobieństw między językami w zakresie słownictwa, gramatyki oraz organizacji tekstu, przy jednoczesnym zwracaniu uwagi na różnice międzyjęzykowe, co umożliwi uczniom stworzenie zestawu tzw. strategii wielojęzycznych; 8) wykorzystywanie zajęć z języka obcego nowożytnego do rozwijania wrażliwości międzykulturowej oraz kształtowania postawy ciekawości, szacunku i otwartości wobec innych kultur;

9) podejmowanie przez szkołę działań nakierowanych na organizowanie wydarzeń związanych z językami obcymi nowożytnymi (np. konkursów, wystaw, seansów filmowych, spotkań czytelniczych, dni języków obcych nowożytnych, zajęć teatralnych, udziału w programach europejskich typu eTwinning) umożliwiających uczniom kontakt z rodzimymi użytkownikami języka oraz innymi użytkownikami języka, którego uczą się w szkole;

10) prowadzenie zajęć z języka obcego nowożytnego w sali umożliwiającej różnorodne interakcje uczniów, wyposażonej w pomoce wizualne, słowniki, odtwarzacz płyt CD i plików dźwiękowych, komputer ze stałym łączem internetowym oraz stoliki sprzyjające pracy w grupie i wzajemnej komunikacji.

Kształcenie w zakresie języka obcego nowożytnego nauczanego jako drugi zakłada skupienie się na środkach językowych, głównie leksykalnych – zarówno pojedynczych słowach, jak i całych frazach – co umożliwi uczniom komunikację w elementarnym zakresie. Na zajęciach z języka obcego nowożytnego nauczanego jako drugi uczniowie korzystają z doświadczeń zdobytych w trakcie nauki języka obcego nowożytnego nauczanego jako pierwszy. Wykorzystują poznane strategie kompensacyjne oraz różne techniki i strategie uczenia się, w tym polegające na identyfikowaniu podobieństw i różnic między językami.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy obowiązuje poziom A1+?

Według tabeli nr 1 rozporządzenia A1+ to poziom wyższy dla języka obcego nowożytnego nauczanego jako drugi (klasy VII i VIII). Rozporządzenie określa wymagania dla czterech poziomów (A1, A1+, A2, B1); na zakończenie klasy VIII oczekiwany jest poziom A2 w języku nauczanym jako pierwszy i A1 w języku nauczanym jako drugi, a nauczyciel może zdecydować o realizacji poziomu wyższego niż oczekiwany.

Od kiedy obowiązuje nowa podstawa programowa — język obcy nowożytny, poziom A1+, klasy 7–8 · język drugi?

Zgodnie z § 4 rozporządzenia nowa podstawa jest stosowana od roku szkolnego 2026/2027 w klasach I i IV, a w kolejnych latach w następnych klasach: klasa VII — od 2029/2030, klasa VIII — od 2030/2031. W roku 2026/2027 w klasach V–VIII obowiązuje jeszcze dotychczasowa podstawa (z wyjątkiem edukacji zdrowotnej).

Ile wymagań szczegółowych obejmuje język obcy nowożytny, poziom A1+ — klasy 7–8 · język drugi?

80 wymagań szczegółowych w 10 częściach: Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych: leksykalnych; Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy; Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. e-maile; Uczeń tworzy bardzo krótkie i proste wypowiedzi ustne; Tworzy bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne…; Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach życia codziennego w sposób zrozumiały; Tworzy – w reakcji na najbardziej typowe sytuacje życia codziennego –…; Uczeń przetwarza bardzo prosty tekst ustnie lub pisemnie; Uczeń posługuje się strategiami i technikami uczenia się języka obcego…; Uczeń rozwija wiedzę, umiejętności oraz postawy.

Jak ułożyć lekcję do konkretnego wymagania?

Kliknij „Ułóż lekcję” przy wymaganiu — otworzy się generator planu lekcji z tematem, przedmiotem i poziomem, a wybrane wymaganie trafi do AI jako pierwsze. W gotowym planie wymagania z podstawy wstawia program dosłownie z rozporządzenia; plan przeczytaj przed lekcją.

Co oznaczają kody przy wymaganiach (np. MAT.IV-VI.1.19)?

To oznaczenia nadane przez Szkołę WebP.pl dla wygody — nie są częścią rozporządzenia. Składają się ze skrótu przedmiotu, grupy klas oraz numeru działu i punktu tak, jak są ponumerowane w rozporządzeniu; np. MAT.IV-VI.1.19 to matematyka, część „Klasy IV–VI”, dział 1, punkt 19.

Wszystkie przedmioty nowej podstawy