Odkrywaj po dwie karty i łącz pytanie z odpowiedzią. Im mniej ruchów, tym lepiej.
14 kart z quizu „Łacina: podstawy”: na każdej pytanie i odpowiedź.
- Co oznacza łacińskie słowo „aqua”?
- wodaŁacińskie „aqua” znaczy „woda”; jest to rzeczownik I deklinacji.
- Jak brzmi po łacinie (w mianowniku liczby pojedynczej) słowo „przyjaciel”?
- amicus„Amicus, amici” to rzeczownik męski II deklinacji oznaczający przyjaciela.
- Jaką końcówkę ma dopełniacz liczby pojedynczej w I deklinacji łacińskiej?
- -aeW I deklinacji dopełniacz lp ma końcówkę -ae, np. terra, terrae.
- Rzeczownik „servus” (niewolnik) w dopełniaczu liczby pojedynczej ma formę „servi”.
- PrawdaW II deklinacji rzeczowniki na -us mają w dopełniaczu lp końcówkę -i: servus, servi.
- Jaka jest forma 1. osoby liczby pojedynczej czasu teraźniejszego czasownika „laudare” (chwalić)?
- laudo1. os. lp w czasie teraźniejszym czasowników I koniugacji ma końcówkę -o: laudo (chwalę).
- Jak brzmi po łacinie forma „oni chwalą” od czasownika „laudare”?
- laudant3. os. lm czasu teraźniejszego I koniugacji ma końcówkę -nt poprzedzoną samogłoską: laudant.
- Rzeczownik „bellum” (wojna) jest rodzaju żeńskiego.
- Fałsz„Bellum, belli” kończy się na -um i jest rodzaju nijakiego, w II deklinacji.
- Jaką formą jest „puellis” w zdaniu, gdy oznacza „dziewczętom”?
- celownik liczby mnogiejW I deklinacji końcówka -is w lm służy do celownika i ablatywu; znaczenie „dziewczętom” wskazuje na celownik.
- Jak nazywa się przypadek łaciński odpowiadający na pytania „kogo? co?” po czasowniku przechodnim (np. „vidēre” – widzieć)?
- accusativusDopełnienie bliższe wyraża się w łacinie biernikiem (accusativus).
- Jaką formą jest „amamus” w czasie teraźniejszym czasownika „amare” (kochać)?
- 1. osoba liczby mnogiejKońcówka -mus oznacza 1. osobę liczby mnogiej: „kochamy”.
- Do której koniugacji należy czasownik „audire” (słuchać)?
- IV koniugacjiCzasowniki z bezokolicznikiem na -ire, jak „audire”, należą do IV koniugacji.
- Jak brzmi mianownik liczby mnogiej rzeczownika „puella” (dziewczynka)?
- puellaeW I deklinacji mianownik liczby mnogiej ma końcówkę -ae: „puellae”.
- W łacińskim zdaniu „Nauta puellam amat” podmiotem jest słowo „puellam”.
- FałszPodmiotem jest „nauta” (mianownik); „puellam” to biernik, czyli dopełnienie. Zdanie znaczy: Żeglarz kocha dziewczynkę.
- Jak brzmi końcówka celownika liczby pojedynczej (dativus singularis) rzeczowników II deklinacji, np. „amicus”?
- -oW II deklinacji celownik liczby pojedynczej ma końcówkę -o: „amico”.