Rozwiązanie wygenerowane przez AI — sprawdź rachunki.
Funkcja \(g(x) = f(-x)\) oznacza, że wykres funkcji \(g\) powstaje przez odbicie symetryczne wykresu funkcji \(f\) względem osi \(Oy\).
Z wykresu funkcji \(f\) widać, że jest ona określona na przedziałach \([-7, -5]\), \([-4, 4]\), \([5, 7]\). Wykres \(f\) ma charakterystyczne fragmenty: na przedziale \([-7, -5]\) jest rosnący, na \([-4, 4]\) ma kształt litery "V" z wierzchołkiem w \((0, 0)\), a na \([5, 7]\) jest malejący.
Po odbiciu względem osi \(Oy\) argumenty zmieniają znak: punkt \((a, f(a))\) przechodzi na punkt \((-a, f(a))\). W efekcie przedziały określoności również ulegają odbiciu: \([-7, -5]\) przechodzi na \([5, 7]\), \([-4, 4]\) pozostaje tym samym przedziałem (bo jest symetryczny względem zera), a \([5, 7]\) przechodzi na \([-7, -5]\).
Na rysunku B wykres funkcji \(g\) ma dokładnie taki kształt: fragment na przedziale \([-7, -5]\) jest malejący (odpowiednik odbitego fragmentu z \([5, 7]\) funkcji \(f\)), fragment na \([-4, 4]\) ma kształt "V" z wierzchołkiem w \((0, 0)\) (taki sam jak \(f\), bo \(f\) jest parzysta na tym przedziale?), a fragment na \([5, 7]\) jest rosnący (odpowiednik odbitego fragmentu z \([-7, -5]\) funkcji \(f\)).
Pozostałe rysunki nie przedstawiają poprawnego odbicia względem osi \(Oy\).